محسن رضایی گفت: برای اینکه حق و عدالت در ابعاد مختلف اجتماعی و جغرافیایی محقق شود، چه کرده ایم؟ پایههای اساسی جمهوری اسلامی ایران که مردمسالاری دینی و ولایت فقیه هستند، به دنبال این هستند که حق و عدالت را در تمام زمینهها از جمله در اقتصاد، سیاست و سایر شئون زندگی تحقق ببخشند. معنای این حرف این است که جمهوری اسلامی باید دو بال داشته باشد، یک بال، مردمسالاری سیاسی که نهادهای سیاسی از آن تشکیل میشوند و یک بال، مردمسالاری اقتصادی که نهادهای اقتصادی از آن تشکیل میشوند. مردم در مردمسالاری سیاسی، مجلس، دولت و خبرگان را تعیین میکنند.
وی افزود: مردم در مردمسالاری سیاسی، کارگزاران سیاسی را انتخاب میکنند، ولی این آیا کافی است؟ مردمسالاری سیاسی بدون مردمسالاری اقتصادی به پیشرفت منجر نمیشود. کسی که بگوید مردمسالاری سیاسی بدون رسیدگی به اقشار محروم، بدون فقرزدایی و بدون توانمندسازی محرومین ممکن است، یا چیزی درباره مردمسالاری نمیداند یا درصدد به اسارت کشاندن مردم با شعارهای زیبا و توخالی است.
رضایی گفت: باید در گام دوم انقلاب که از دهه پنجم انقلاب شروع شده، مردمسالاری اقتصادی را بعنوان بالِ زخمی یا بال دوم جمهوری اسلامی، تقویت کنیم. کارگزاریهای مستقل و مردمی ِ اقتصادی باید در کشور شکل بگیرد تا یک حکمروایی اقتصادی کارآمد را تجربه کنیم.