خبرگزاری میزان- طبق اعلام روابط عمومی این برنامه، علیرضا رضاداد در ابتدای صحبتهای خود تاکید کرد: نسبتی در ذات هنر با معنویت موجود دارد. این نسبت میتواند یک وجوهی را در سینمای دینی برجستهتر کند و ظرفیت مفاهیم دینی این اجازه را میدهد که خیالانگیز شود و به تعبیر آیت الله جوادی آملی بتواند یک مفهوم معقول، متخیل بشود و بتواند تبدیل به مفهومی شده که از طریق حس به مخاطب منتقل شود.
او افزود: هنرمند با بخش احساس مخاطب سرو کار دارد و زبان هنر میتواند بهترین زبان باشد برای انتقال مفاهیمی در بحثهای کلامی و اعتقادی که نمیتوان برای مخاطب تبیین کرد و مخاطب درک درستی از آن مفاهیم پیدا نمیکند، بشود به زبان هنر آن مفاهیم را منتقل کرد.
رضا داد تاکید کرد: به تعببر درست حضرت آیت الله جوادی آملی، آن چیزی را که از بیان آن عاجز هستید و یا نمیتوانید به درستی منتقل کنید آن را باید به دست هنر سپرد. هنرمند با زبان احساس خود آن مفهوم را منتقل میکند.
او افزود: مثلا برای اینکه آن آیه معروف که شهدا نزد خدا زنده هستند و روزی میخورندرا برای مخاطب تبیین کرد هیچ چیزی بهتر از تابلوی نقاشی که آقای فرشچیان کشیده است نمیتواند این کار را انجام دهد. هر جوری که میخواهد این حس را منتقل کند میبیند هیچ بیانی بهتر از آن بیان یعنی نقاشی آقای فرشچیان نمیتواند این کار را انجام دهد وآن عالم را به چشم مخطب بیاورد. اصولا کار هنر همین است. کارهنر ورود به رمز و رازهایی هست که از طریق آن رمزو رازها میتواند با ادراک حسی مخاطبین ارتباط برقرار کند.
رضا داد ادامه داد: آثار مدهبی ظرفیت زیادی دارند برای اینکه بتوانند دستمایه آثار هنری قرار بگیرند. در تاریخ هنر هم که نگاه میکنیم یک وجه غالب آثار ماندگار هنری، آثاری هستند که در یا ساحت دینی خلق شدهاند و یا در موقعیتهای دینی نگهداری شدهاند. مثلا آثاری در هنر غرب ماندگار شدهاند مانند نقاشیهای که در کلیساها نگهداری شدهاند.
او در پاسخ به سوالی که آیا این آثار نمایشی که در این سالها در حوزه امام رضا ساخته شده کافی است گفت: من درباره سینمای دفاع مقدس با اینکه آثار زیادی در این زمینه تولید شده معتقدم هنوز کافی نیست و درباره فیلمهایی با موضوع امام رضا هم میتوان همین جمله را گفت.
رضا داد در بخش دیگری از سخنان خودگفت: ما وقتی به هنرمندان فرصت تجربه کردن نمیدهیم دچار محدودیتهایی میشود که به کارش لطمه میزند.