به گزارش تابناک؛ حفاری نفت و گاز، ستون فقرات صنعت انرژی است؛ هرچه سرعت و تعداد حفاریها بیشتر باشد، ظرفیت تولید و توسعه بالادست نیز افزایش مییابد. اما ایران در این حوزه با مشکلات جدی روبهروست.
بر اساس گزارشهای رسمی، متوسط حفاری روزانه هر دکل در ایران تنها ۲۵ تا ۳۰ متر است؛ در حالی که نرخ عراق ۵۰ تا ۶۰ متر و در برخی کشورها بیش از ۱۰۰ متر در روز است. این اختلاف، ایران را در زمره تولیدکنندگان با فناوری پایین قرار داده است.
در حالی که ایران بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان را در اختیار دارد (۱۵۸ میلیارد بشکه)، سرعت حفاری چاههای نفتی کشور به کمتر از نصف میانگین جهانی رسیده و این عقبماندگی، تولید روزانه نفت را در معرض سقوط آزاد قرار داده است.
این در حالی است که:
•ایالات متحده ۱۸۰ تا ۲۵۰ متر در روز
• عربستان سعودی: ۹۰ تا ۱۳۰ متر در روز
• امارات متحده عربی: ۸۰ تا ۱۱۰ متر در روز
• عراق: ۶۵ تا ۷۵ متر در روز
ایران:۲۵ تا ۳۰ متر
به عبارت دیگر، یک دکل آمریکایی کاری را که دکل ایرانی در دو ماه انجام میدهد، گاهی در کمتر از ۱۰ روز به پایان میرساند. به زباو فرصتهای اقتصادی کشور را از بین میبرد. بر اساس آخرین دادههای معتبر از منابع بینالمللی مانند اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) و گزارشهای اوپک تا اکتبر ۲۰۲۵، ایران چهارمین تولیدکننده بزرگ نفت خام در میان کشورهای عضو اوپک است. این رتبهبندی بر پایه تولید متوسط روزانه نفت خام (بدون احتساب میعانات گازی) محاسبه میشود و ایران را پشت سر عربستان سعودی، عراق و امارات متحده عربی قرار میدهد. این رتبه تا پیش از این برای ایران دوم بود. تحریمها و عدم توجه به رشد بالادست نفت وگاز ما را رتبه چهارم رساند و این چالش پیش روی ماست که پایینتر هم میرویم. هر روز تأخیر در افزایش سرعت و کارایی حفاری، معادل از دست دادن ۵۵ تا ۶۵ میلیون دلار درآمد نفتی است که به جای خزانه ایران، به حساب عربستان، امارات و عراق واریز میشود.
فرزین سوادکوهی