بحران و نبود ثبات اقتصادی تقاضا برای سرویسهای اعتباری و BNPL را افزایش داد و این اعتبار را بیش از هر چیزی به وام خرد معیشیتی برای خریدهای ضروری و اولیه بخشی از جامعه تبدیل کرد. همزمان با این شرایط و تبدیل اعتبار به ابزاری برای گذر از بحران، سرویسدهندگان اعتبار نیز برای کنترل ریسک و نجات خود، سیاستهای اعطای اعتبار خود را محدودتر کردند.
به گزارش پیوست، سرویسهای «الان بخر، بعدا پرداخت کن» (BNPL) در نبود ثبات اقتصادی و بحرانهای مربوط به جنگ، از ابزاری برای تسهیل خرید، به ستون معیشت تبدیل شد. این تغییر رفتار، پلتفرمهای اعتباری را در موقعیت متناقضی قرار داد؛ از یکسو به واسطه اعطای اعتبار برای تامین نیازهای روزمره، بازتابی از تورم شدهاند و و از سوی دیگر، مسائلی مانند رشد نرخ نکول، آنها را وادار به تغییر سیاستهای اعتباری کرد.
رشد استفاده از سرویسهای اعتباری در مدت جنگ به اندازهای بود که، به گفته آرین افشار، مدیر ارشد رشد تارا، متوسط مبلغ هر خرید اقساطی افزایش یافت و ارزش سبدهای خرید حدود ۴۰ درصد رشد کرد. به تاکید او این افزایش بیش از هر چیز، تحت تاثیر رشد هزینههای روزمره، تورم و افزایش وابستگی کاربران به ابزارهای اعتباری برای مدیریت مخارج بود: «علاوه بر این، نرخ تکرار خرید نیز رشد داشت و کاربران دفعات بیشتری از سرویسهای اعتباری استفاده کردند.»