باشگاههای ایرانی در حالی برای سهمیههای بیجام در آسیا به جان هم افتادهاند که لیگ برتر سال هاست از طراوت و ستاره تهی شده است.
وقتی بیانیههای تند و تیز باشگاهها را ورق میزنیم و نیش و کنایههای بیپایانشان را مرور میکنیم، یک سوال تلخ در ذهن جان میگیرد: «واقعاً این همه جنجال بابت چیست؟»
باشگاههای ما چنان بر سر سهمیه آسیایی و معرفی دو نماینده به کنفدراسیون فوتبال آسیا به جان هم میافتند و فریاد وامصیبتا سر میدهند که گویی هر سال جامهای قاره را یکی پس از دیگری درو میکنند! انگار نه انگار که از زمان تغییر فرمت مسابقات به «لیگ قهرمانان»، فوتبال ایران بیافتخارترین ویترین قاره کهن را داشته است. ما در حسرت جام میسوزیم، اما برای رسیدن به مسابقاتی که در آن حرفی برای گفتن نداریم، حاضر هستیم اعتبار و رفاقت یکدیگر را سلاخی کنیم.
