گروه سینما و تلویزیون: بهترین خاطره نسل سینمادوست دهههای ٦٠ و ٧٠ از برگزاری جشنواره فیلم فجر صفهای شلوغ و بلبشوی حاکم بر جشنواره است و البته بحثهای تند اغلب سرپایی جلوی سینماهای نمایشدهنده فیلمهای بحثانگیز –که نگارنده خود در آن سالها بارها و بارها دیده این بحثها به نبرد تنبهتن نیز ختم شدند و میدانیم وقتی رفتار تماشاگر جشنوارهای که قاعدتا جزو فرهیختهترین تماشاگران سینماست، چنین باشد، روزنامهنگارش نیز این میشود که چنان وابسته و دلبسته جنجال است که بهترین مطالبش را با بیشترین انرژی صرفشده در مورد بحرانها و جنجالها مینویسد و کارگردانش نیز چنان بیپروا که وقتی فیلم ضعیفش کاندیدا نمیشود، در روز اختتامیه جشنواره تظاهراتی با کمک دوستانش راه انداخته و مرغ و سیمرغهای جشنواره را با ادبیاتی توهینآمیز ارزانی بقیه میکند و برایش مهم هم نیست که همکارش آن مرغ و سیمرغ بدنامشده را قرار است به خانهاش ببرد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شهروند، به هر روی؛ چند وقتی میشد سینمای ایران روزهای آرامی را میگذراند؛ روزهایی بیجنجال و سروصدا. از آنجایی که ما نیز یکی از اهالی همین سینما هستیم، دلمان برای چنان روزهایی تنگ شده بود. هوس روزهایی را داشتیم که جنجال از سر تا پای سینمای ایران پایین میریخت. تا اینکه… بالاخره آن اتفاقی که منتظرش بودیم، رخ داد. بالاخره پس از مدتها آرامش –که البته نه به دلیل حال خوش سینمای ایران؛ بلکه به این دلیل بود که فیلمهای خنثی و بیبو و بیخاصیت این سالها قابلیت جنجالسازی نداشتند، اکسیدان آمد با جاروجنجالهایش. جنجالهایی که درنهایت به نامه نمایندگان مجلس و پاسخگویی وزیر ارشاد انجامید و…