اکبر منانی برای هر نسلی خاطره ساخته اما دهه شصتیها کودکی شان را با صدای او بر شخصیتهایی چون «زبل خان» و گلام در «گالیور» به خوبی به یاد دارند و بی جهت نیست او را «پدر دوبله انیمیشن ایران» نامیدهاند.
محیا رضایی – سوره سینما : اکبر منانی متولد ۱۳۱۸ دوبلور، مدیر دوبلاژ و گوینده ایرانی است که علی رغم بیش از نیم قرن سابقه فعالیت، هیچگاه آنطور که شایسته اش است از او قدردانی نشد. چشمان مان را که می بندیم محال است صدای کارآگاه پوآرو در گوش مان زنگ نزد. یا جمله معروف (من می دونم که نمیشه) از شخصیت گلام در انیمیشن گالیور. هنوز که هنوز است از زبان مان (زبل خان اینجا، زبل خان اونجا، زبل خان همه جا) نیفتاده اما در دنیای پر رنگ و لعاب هنر و تصویر کمتر یادمان می افتد سراغی از خالق کتاب «سرگذشت دوبلهٔ ایران و صداهای ماندگارش» یا بهتر بگوییم «پدر دوبله انیمیشن ایران» و همکارانش که تاثیرگذارترین افراد در هویت گرفتن کارکترهای کارتونی و بازیگران خارجی هستند، بگیریم.
منانی دوبله حرفه ای را از سال ۱۳۴۰، گویندگی در رادیو را از سال ۱۳۴۲ و مدیریت دوبلاژ را از سال ۱۳۴۳ شروع کرد و در سن ۷۸ سالگی همچنان پرانرزی و باانگیزه در حال فعالیت است. این هنرمند پیشکسوت نخستین منبع مدون تاریخ دوبله ایران را با نام «سرگذشت دوبلهٔ ایران و صداهای ماندگارش» نوشته است. این اثر که نگارش آن ۱۷ سال به طول انجامید به چگونگی، چرایی و زمان ورود دوبله به ایران میپردازد. او همچنین کتاب فن بیان و گویندگی در صدا و سیما را نگاشته است. علاوه بر همکاری اکبر منانی با صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران او و چنگیز جلیلوند در زمینه تدریس دوره های دوبله نیز در مدرسه عالی رسانه فعالیت دارند و با پرورش نسل جدید دوبلور و گوینده ها این صنعت را بیش از پیش قدرتمند نگاه خواهند داشت.