۱۴۰۴/۰۹/۱۷ ۱۰:۳۱
پرسش:
رزق و روزی واقعاً در دستان کیست؟ از نگاه توحید، همهچیز به دست خداست؛ اما در زندگی روزمره، انگار این انسانها هستند که روزی یکدیگر را تعیین میکنند: کارگر به کارفرما وابسته است، کارمند به دولت و فرزند به والدین. پس حقیقت ماجرا چیست؟ نگاه درست و عمیق به این موضوع کدام است؟
پرسش:
پاسخ:
«رزق» در اصل به معنای بخشش و بهرهای است که به انسان میرسد (1) و تنها به خوراک و پوشاک محدود نیست؛ بلکه هر آنچه انسان از آن سود میبرد ــ مانند علم، عزت، آبرو و هدایت ــ نیز از انواع رزق به شمار میآید. (2) از نگاه دینی، خداوند نهتنها آفرینندهی جهان، بلکه روزیدهندهی حقیقی همه موجودات است. قرآن بارها بر این حقیقت تأکید دارد: «بیتردید، خداوند روزیدهندهی تواناست» (3) و «آیا جز خدا آفرینندهای هست که از آسمان و زمین به شما روزی دهد؟» (4) بااینحال، در آیات دیگری، انسانها نیز در جایگاه روزیدهنده معرفی شدهاند؛ مانند پدری که موظف است در دوران شیردهی، هزینه و خوراک مادر را تأمین کند. (5) این دو نوع نسبت دادن رزق، در ظاهر متفاوت، اما در حقیقت هماهنگاند. (6)
در ادامه در قالب نکاتی توضیحات بیشتر بیان میشود.