در یک بررسی علمی گسترده، موضوع ورود میکروپلاستیکها به زنجیره غذایی و اندامهای بدن انسان مورد توجه قرار گرفته است؛ مسئلهای که در سالهای اخیر نگرانیهای زیادی را در سطح جهانی ایجاد کرده است.
به گزارش ایسنا، میکروپلاستیکها در سالهای اخیر به عنوان یکی از چالشهای پیچیده زیستمحیطی شناخته شدهاند. این ذرات بسیار ریز، قطعات جامد مصنوعی و نامحلول در آب هستند که اندازه آنها پنج میلیمتر یا کمتر است. برخی از آنها آنقدر کوچکاند که تنها با تجهیزات آزمایشگاهی پیشرفته قابل شناسایی هستند.
نخستین بار در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بود که حضور گسترده این ذرات در آبهای دریایی، آبهای شیرین و حتی منابع زیرزمینی توجه دانشمندان را جلب کرد. از همان زمان، نگرانی درباره اثرات احتمالی آنها بر موجودات زنده و سلامت انسان افزایش یافت.
پلاستیک به دلیل قیمت پایین، مقاومت بالا در برابر رطوبت و استحکام مناسب، به طور گسترده در تولید کالاهای مختلف استفاده میشود. اما بخش قابل توجهی از این محصولات پس از مصرف، بدون مدیریت صحیح به محیط زیست راه پیدا میکنند. برآوردها نشان میدهد حدود ۶۰ درصد محصولات پلاستیکی تولیدشده در نهایت به زباله تبدیل شده و وارد طبیعت میشوند.
این مواد ممکن است صدها سال در محیط باقی بمانند و در این مدت، به قطعات کوچکتر یعنی همان میکروپلاستیکها تجزیه شوند. علاوه بر خود پلیمرهای پلاستیکی، مواد افزودنی شیمی if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();