ایده روز انلاین- امیرحسین اعظمی |رحمان احمدی، مردی که روزگاری با دستکشهایش سنگر تیم ملی را دربرابر توفانهای رقبا حفظ میکرد، امروز نه در زمین چمن که در میدان رنج و غیرت ایستاده است. او که قلبش برای خاک این سرزمین میتپد، از روزهای سخت و پرالتهاب ایران میگوید؛ از رنجی که بر مردم آوار شده و امیدی که به بهبود معیشت و آرامش دارد. احمدی با صراحتی کمنظیر، دست بر زخمهای عمیق میگذارد؛ از داغ جانکاه شهادت دانشآموزان مینابی تا خشم فروخوردهاش از استانداردهای دوگانه جهانی. او فیفا و چهرههایی چون ترامپ و نتانیاهو را به نقد میکشد و با صدایی رسا میپرسد: چطور میشود دستی که بوی خون میدهد، جایزه صلح میگیرد؟ این دروازهبان پیشین، تیم ملی را در آستانه جامجهانی، نه فقط یک تیم ورزشی که نمادی از ایستادگی دربرابر شیطنتهای بیرونی میبیند. از نگاه او، ایران برای عبور از این پیچ تاریخی، بیش از هر چیز به اتحاد، مدیریت بحران و باور به توان داخلی نیاز دارد؛ چراکه برای رحمان، فوتبال راهی است برای فریادزدن حقانیت ملتی که هرگز سر تسلیم فرود نیاورده است.
در مورد شرایط این روزهای ایران چه صحبتی دارید؟
بعد از وقوع جنگ شرایط سخت شد و مردم ما هم روزهای پراسترسی را سپری کردند. امیدوارم این روزها زودتر بگذرد و آرامش همیشگی در کشور عزیزمان حکمفرما باشد. مردم هم در این مدت نشان دادند که وطن و خاک این کشور برایشان چقدر مهم است. امیدوارم دولت هم در بحث اقتصادی به فکر مردم باشد و شرایط از هر نظر برای مردم بهتر شود.