بعد از مذاکرات ایران و امریکا بعضاً صداهای ناکوکی در رسانههای داخلی در حال انتشار است که همان الگو و لحن امتیازدهی و وادادگی زمان برجام را تداعی میکند
جوان انلاین: بعد از مذاکرات ایران و امریکا بعضاً صداهای ناکوکی در رسانههای داخلی در حال انتشار است که همان الگو و لحن امتیازدهی و وادادگی زمان برجام را تداعی میکند. صداهایی که با مقصر دانستن ایران در جنگ امریکا، نسخه واداگی و کوتاه آمدن مقابل دشمن متجاوز میپیچد. آنها با بهانه قرار دادن مسائل اقتصادی کشور و بدون اشاره به کم کاری و سوءمدیریتهای اقتصادی طی سالهای اخیر، گرانی را تنها به جنگ ارتباط میدهند.
به گفته آنها ایران نمیتواند با شروط اعلامی خود، محاصره امریکا را از بین ببرد و اصرار بر این رویه برای ایران «خطرناک» خواهد بود. این افراد میگویند: «مسئله هستهای اکنون برای ما جنبه حیثیتی پیدا کردهاست، اما نمیتوان سرنوشت۹۰میلیون نفر را به تأسیسات هستهای گره زد.»
با کمی تأمل در خواستههای میلیونی مردم در خیابانها که بیش از دو ماه است، فریاد میزنند، به صراحت میتوان دریافت که مطالبه «خیابان» از «دیپلماسی» تثبت قدرت «میدانی»ایران است و نه چیز دیگر.
برخی، اما از مقامات مذاکره کننده ایرانی میخواهند که در برابر دشمن تروریست و خبیثی که عامل شهادت رهبر معظم انقلاب و حدود ۴ هزار هموطن در جنگ و بانی تخریب زیرساختهای اقتصادی و امنیتی کشور بوده و هست، کوتاه بیاید تا مثلاً امنیت خود را تضمین کند و جنگ را به پایان برساند. این در حالی است که امریکا در حال انباشت نیرو در منطقه است و خواستههای زیادهخواهانه و نامعقول امریکا، چون خروج اورانیوم از کشور به معنای امحای آن، هدفی جز نابودی مؤلفههای قدرت ایران ندارد. این خواستهها نهتنها به جنگ پایان نمیدهند، بلکه مقدمات جنگی تازهای را علیه ایران فراهم میآورند که با پذیرش همین خواستهها هر چه بیشتر تضعیف میشود.