برای آشنایی بیشتر با عملکرد لولههای رحمی و چسبندگی و پیامدهای بعدی آن با خانم دکتر شیرین نیرومنش، متخصص زنان و زایمان و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران به گفت وگو نشستهایم.
لطفا ابتدا کمی در مورد ساختار و وظیفه لولههای رحمی برایمان توضیح دهید.
قبل از شروع بحث در مورد چسبندگی یا انسداد در لولههای رحمی بهتر است بدانید که لولههای رحمی دو عدد است که به نام لولههای فالوپ هم خوانده میشوند. این لولهها از زوایای طرفی قسمت فوقانی تنه رحم به طول 10 سانتیمتر خارج میشوند و در انتها به شکل شیپوری در میآیند و روی تخمدانها قرار میگیرند.
لوله رحمی چهار قسمت دارد: قسمت داخل جداری به طول یک سانتیمتر که در ضخامت دیواره رحم است. تنگه یا ایسموس که محل اتصال لوله به رحم است. آمپول که گشادترین قسمت است و بیش از نصف لوله را تشکیل داده و لقاح در آن صورت میگیرد. اینفاندیبولوم یا ناحیه شیپوری که وظیفه گرفتن تخمک از تخمدان را دارد.
با هیستروسکوپی از بین بردن چسبندگیها، برداشتن پولیپ و انجام بیوپسیهای متعدد میسر میشود. همچنین با روش هیستروسونوگرافی، باز بودن یا انسداد لولههای رحمی مورد بررسی قرار میگیرد.
در این روش هم با قراردادن لوله باریکی در دهانه لوله رحم و تزریق سرم نرمال سالین و همزمان انجام سونوگرافی میتوان از عبور مایع از لولههای رحمی و رها شدن آنها در حفره لگن که دلیل بازبودن لولههاست اطلاع حاصل کرد.
اگر چسبندگی در اطراف لوله باشد، با عمل جراحی یا لاپاراسکوپی (لاپاروسکوپی) میتوان آن را باز کرد. برخی خانمها بعد از باز کردن چسبندگیها باردار میشوند.
کسانی که چسبندگی اطراف و داخل لوله دارند و دچار آندومتریوز میشوند، در معرض بارداری خارج رحمی به خصوص بارداری داخل لولههای رحمی هستند که یکی از اورژانسهای مامایی است و خطراتی ایجاد میکند.