
در میان خیابانهای خستهی تبریز، صدای بوقها و چرخهای بیقرار، شعری غمانگیز از ترافیک میسرایند. شعری که قافیهاش همیشه یکیست: جای پارک نیست.
در میان خیابانهای خستهی تبریز، صدای بوقها و چرخهای بیقرار، شعری غمانگیز از ترافیک میسرایند. شعری که قافیهاش همیشه یکیست: جای پارک نیست.

در میان خیابانهای خستهی تبریز، صدای بوقها و چرخهای بیقرار، شعری غمانگیز از ترافیک میسرایند. شعری که قافیهاش همیشه یکیست: جای پارک نیست.