۰۴:۳۰
پس از سقوط حکومت صدام حسین در حمله ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، این کشور شش چهره را بهعنوان نخستوزیر به خود دیده است. این شش مرد عراقی، حتی پیش از آنکه پای خود را به منطقه سبز بغداد بگذارند، ناچار بودهاند دنبال راهی برای توازن روابط خود با تهران و واشینگتن باشند.
پس از سقوط حکومت صدام حسین در حمله ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، این کشور شش چهره را بهعنوان نخستوزیر به خود دیده است. این شش مرد عراقی، حتی پیش از آنکه پای خود را به منطقه سبز بغداد بگذارند، ناچار بودهاند دنبال راهی برای توازن روابط خود با تهران و واشینگتن باشند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
پس از سقوط حکومت صدام حسین در حمله ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، این کشور شش چهره را بهعنوان نخستوزیر به خود دیده است. این شش مرد عراقی، حتی پیش از آنکه پای خود را به منطقه سبز بغداد بگذارند، ناچار بودهاند دنبال راهی برای توازن روابط خود با تهران و واشینگتن باشند. این رخداد ریشه در نقش ایالات متحده آمراصدام بود. او پیش از آنکه در قدرت قرار بگیرد، چهرهای نزدیک به ایالات متحده محسوب میشد و از مخالفان سرسخت صدام حسین بود. طرفداران علاوی معتقدند او سیاستمداری بود که تلاش داشت ساختار عراق را به شکلی تنظیم کند که از سیاستهای غیرفرقهای فاصله بگیرد. ایاد علاوی هرچند از چهرههای نزدیک به واشینگتن به حساب میآمد، اما مخالف جنگ علیه ایران (امری که جورج بوش پسر آن را بهشدت تبلیغ میکرد) و تحریم بود. علاوی اساسا به دنبال تقویت هویت عربی عراق بود و تلاش داشت تا ارتباط بغداد را بهجای تهران با کشورهای عربی حفظ و تقویت کند. با این حال، به دلیل موقعیت ضعیف دولت انتقالی، هرگز وارد بازیهای جدی سیاسی نشد. آنچه در مورد او باید بدانیم، این است که علاوی متحد استراتژیک ایالات متحده بود. دولت او بهطور کامل به حضور نظامی و حمایتهای لجستیکی و مالی آمریکا برای سرکوب شورشهای اولیه وابسته بود. در یک سال حضور علاوی در قدرت، او نتوانست میان ارتباط با تهران و واشینگتن توازن ایجاد کند و کفه ارتباط به سمت ایالات متحده سنگینی میکرد.