خوشبختانه داروهای متعددی برای درمان و همین طور کاهش احتمال انتقال بیماری یافت شده است و با کمک این داروها سیر بیماری تا حد زیادی کنترل می شود.
روش انتقال این بیماری دقیقا مثل بیماری هپاتیت بی است یعنی شایع ترین راه انتقال از طریق روابط جنسی است بنابراین در کسانی که از نظر روابط جنسی بی بند و بار هستند، یعنی شریک های جنسی متعدد دارند، بیشتر دیده می شود. البته راه های انتقال دیگری وجود دارد مثل تماس مخاط ها (بزاق دهان و غیره)، انتقال خون از فرد
مهم این است که این مادران هر چه زودتر شناسایی و براساس آزمایشات کاملتر تحت درمان قرار گیرند زیرا بیشترین زمان انتقال بیماری در ماه آخر بارداری و در زمان زایمان است. در صورت عدم شناسایی و درمان احتمال انتقال بیماری از مادر به جنین ۳۰ درصد یا بیشتر است اما با درمان این احتمال به کمتر از یک درصد می رسد.
این مادران نیاز به مراقبت روحی و همدلی زیادی دارند و در عین حال شیردهی در آنان ممنوع است، چون شیردهی هم موجب انتقال بیماری می شود.
متاسفانه در این بارداری ها احتمال زایمان زودرس یا تولد نوزاد با وزن کم ورشد نامناسب جنین زیادتر است اما تاکنون ناهنجاری ژنتیکی در نوزادان دیده نشده است.