وضعیتی نامطلوب که ماحصل عملکرد جمعی است؛ از مردمی که از برداشتن قدمهای کوچک برای رفع آلودگی هوا (مثل گرم کردن دمای منازل در حد بهینه در فصول سرد یا پرهیز از سفرهای تک سرنشین با خودروی شخصی) دریغ میورزند تا مسئولان فعلی و قبلی که انبوه قصور و تقصیر را در کارنامه دارند و برخی از ایشان صف نخست انتقاد از آلودگی هوا را رها نمیکنند!
معضلی که تا یکی دو دهه قبل تنها منحصر به تهران بود، حالا وسعت یافته و بسیاری از مناطق کشورمان را درگیر کرده است، اما کماکان موفق به یافتن راه حلش نشدهایم.
به گزارش «تابناک»، به این اظهارنظرها دقت کنید:
«سؤال در خصوص آلودگی هوا سؤال همه ماست و همه مردم این سؤال را دارند که باید چگونه این مشکل را برطرف کرد.» – مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران.
«به طور کلی درخواست میکنم برای آلودگی هوا فکری کنند؛ دانش آموزان نباید تعطیل باشند، زیرا از تحصیل و تربیت موثر محروم میشوند.» – یوسف نوری، وزیر آموزش و پرورش.
«حدود ۸ ماه است که پرونده ترک فعلها در عدم اجرای قانون هوای پاک از طرف مجلس به قوه قضاییه ارسال شده است.» – سمیه رفیعی، رئیس فراکسیون محیطنیست چراکه در اصل ۵۰ به صراحت تاکید شده این دسته از فعالیتها هم اگر منجر به آلودگی محیط زیست شود، ممنوع است و این منع هم معنای مشخصی دارد که قابل تفسیر نیست.
مازوت سوزاندن که نقش به سزایی در آلودگی هوا و حتی تولید بوی نامطبوع دارد (که در سالهای اخیر چندبار مسئولان شهری و حتی ملی را در پایتخت به چالش کشیده و معمایی سخت پیش روی ایشان و عموم مردم قرار داده که حل آن چند سال به طول انجامید!)، تنها یک مثال از دهها و حتی صدها مثالی است که میتوان بیان کرد و خواستار پیگیری آن بر اساس اصل پنجاهم قانون اساسی شد. پیگیریهایی که میتواند به آلودگی هوا و گلایههای روزافزون مسئولان در این خصوص پایان دهد!