براساس قانون بیمه اجتماعی رانندگان حمل و نقل بار و مسافر بینشهری، رانندگان موظفاند ۱۳.۵ درصد از درآمد مصوب ماهیانه را طبق ماده ۳۵ قانون تأمین اجتماعی به عنوان حق بیمه پرداخت کنند و ۱۳.۵ درصد باقی مانده سهم دولت است.
جوان آنلاین:براساس قانون بیمه اجتماعی رانندگان حمل و نقل بار و مسافر بینشهری، رانندگان موظفاند ۱۳.۵ درصد از درآمد مصوب ماهیانه را طبق ماده ۳۵ قانون تأمین اجتماعی به عنوان حق بیمه پرداخت کنند و ۱۳.۵ درصد باقی مانده سهم دولت است. با این حال، دولت به دلیل کمبود منابع مالی سهم خود را به طور کامل پرداخت نکرده و این امر موجب محرومیت بخشی از رانندگان از حمایتهای بیمهای و ایجاد مشکلات مالی برای سازمان تأمین اجتماعی شده است.
به گزارش ایسنا، مطابق قانون تأمین اجتماعی به منظور استفاده کامل از خدمات بیمهای این سازمان، باید معادل ۷ درصد حقوق یا دستمزد توسط فرد بیمهشده، ۲۰ درصد توسط کارفرما و ۳ درصد نیز توسط دولت به این سازمان پرداخت شود. اگر فرد بیمهشده ذیل قانون کار اشتغال داشته باشد، ۳ درصد دیگر نیز برای ارائه خدمت بیمه بیکاری به حق بیمه مذکور اضافه میشود که پرداخت آن بر عهده کارفرماست.
در طول سالهای متمادی، دولت به منظور حمایت از اقشار مختلف فاقد کارفرما همچون خادمین مساجد، رانندگان حمل و نقل عمومی و… اقدام به بر عهده گرفتن تمام یا بخشی از حقبیمه سهم کارفرمایی آنان (علاوه بر ۳ درصد حقبیمه سهم خود) کرده است. مهمترین چالش ایجاد شده در این خصوص، عدم پرداخت حقبیمه حمایتی تعهد شده از سوی دولت به دلیل کمبود منابع مالی بوده است که از طرفی موجب وارد شدن زبان مالی به سازمان تأمین اجتماعی و از سوی دیگر موجب تشکیل صف و سهمیهبندی بیمهای و در برخی موارد قطع ارتباط بیمهای این دسته از بیمهشدگان توسط سازمان تأمین اجتماعی بوده است.
ماده واحده قانون بیمه اجتماعی رانندگان حمل و نقل بار و مسافر بین شهری مصوب اردیبهشتماه ۱۳۷۹ با اصلاحاتی که در سال ۱۳۸۸ در آن صورت گرفت؛ مقرر میدارد که از تاریخ تصویب این قانون کلیه رانندگان وسایل نقلیه حمل و نقل بار و مسافر بین شهری و درون شهری مشمول قانون تأمین اجتماعی مصوب سال ۱۳۵۴ قرار گرفته و مکلفاند حقبیمه مقرر در این قانون را رأساً بر مبنای در آمد که همه ساله طبق ماده (۳۵) قانون مذکور تعیین میشود حداقل سه ماهه به سازمان مزبور پرداخت و از مزایای قانون تأمین اجتماعی برخوردار شوند.
در این قانون ضمن پیشبینی شمول بیمه اجباری در خصوص رانندگان، مساعدتی از حیث میزان حق بیمه نسبت به این گروه اجتماعی به عمل نیامده و مطابق ماده ۲ آییننامه اجرایی آن نیز مقرر شده که نرخ حق بیمه راننده مطابق ماده ۲۸ قانون تأمین اجتماعی مصوب سال ۱۳۵۴ تعیین شود. اما در بخشی دیگر از قوانین کشور حمایتهایی در این خصوص در نظر گرفته شده است. از جمله میتوان به قانون بودجه سال ۱۳۸۶ اشاره کرد.