حال دو مساله در اینجا مطرح میشود: یکی این که خانوادهها با این افراد چه برخوردی دارند؟ و دوم این که خود این فرد چه برخوردی با خودش دارد؟
این مسائل به دنبال خود پیامدهایی را به همراه دارند که عبارتند از:
الف) مشکلات روحی روانی: این مساله در اثر برخورد نامناسب خانواده به کرات دچار تشدید میشود، مثلا مدام میگویند تو لاغری و جلوی دیگران تکرار میشود، فرد افسرده میشود و سیکل معیوبی ایجاد میشود.
ب) تصویر غلط ذهنی که فرد از خودش میسازد، وجدانش ناراحت است که چرا لاغر است و یا خودش را بیمار میداند. یا اینکه در اثر برخوردهایی که به اثر اطرافیان صورت گرفته است، رفتاری در جهت مقابله با رفتار اطرافیان پیش میگیرد و باز مسأله تشدید میشود. در اینگونه موارد حتماً یک مشاورهی روانشناس باید به این افراد کمک کند یا خود متخصصان تغذیه میتوانند به اینها کمک کنند.
دریافت کم کلسیم به همراه کمبود ویتامین D که متأسفانه در جامعهی ما حدود 80 تا 90 درصد میباشد موجب افزایش احتمال ابتلای افراد به پوکی استخوان میشود
* راههای درمانی روانشناختی
* کمک خانوادهها
* به آن ها آموزش دهیم تا قد و وزن خودشان را درست ببینند.
* از گروه پروتئینها (اینها معمولاً نسبت به مصرف گوشتها بدقلق هستند) شروع کنیم به معرفی جایگزینهای مناسب گوشت با طبخهای متفاوت. اگر در عمل رعایت نمیکنند از پروتئینهای دیگری مثل شیر، تخممرغ، پنیر، پروتئینهای گیاهی برایشان استفاده کنیم و بعد به مرور اینها را عادت دهیم به مصرف متنوع پروتئینها.
ولی اگر بخواهیم به صورت موضعی مثلاً رژیمی بدهیم که بازوان اینها چاقتر شود خیر همچنین چیزی واقعاً تبلیغ بی موردی است که گاهاً بعضی جاها ادعا میشود و متأسفانه افراد را به اشتباه میاندازد
* طبعاً اگر اینها پروتئین حیوانی مصرف نکنند به ویژه در دختران به دلیل کاهش جذب آهن و کمبود دریافت آهن باید برخی مکملها مانند آهن در برخی شرایط ، روی، منیزیم و سلنیوم را برایشان تجویز کنیم.
* یکی دیگر از مشکلاتی که معمولاً این افراد دارند کم خوری یا بدخوری نسبت به مصرف لبنیات است که متأسفانه در آمارها نشان داده شده است که کمتر از یک سوم نیاز روزانه استاندارد، جامعهی ما لبنیات مصرف میکنند و مسألهای که در این مورد رخ میدهد مسألهی دریافت کلسیم است و از طرف دیگر لبنیات حاوی ریزمغذیهایی است که به عنوان یک مادهی غذایی مناسب مطرح میباشد. وقتی لبنیات کم مصرف شود، هم از نظر درشت