به گزارش« نبض فناوری»انرژی خورشیدی بهعنوان یکی از اصلیترین منابع انرژی تجدیدپذیر، دارای بزرگترین پتانسیل برای برآوردن نیاز جهان در آینده است. استفاده از فناوری فتوولتائیک بهعنوان تجاری شده ترین روش بهرهگیری از انرژی خورشید، یکی از راهحلهای دولتها برای پاسخ به تقاضای انرژی، در مسیر توسعه پایدار به شمار میرود. بهصورت کلی، نرخ رشد سالانه ترکیبی برای سیستمهای فتوولتائیک در بازه سالهای 2010 تا 2016، معادل 40 درصد بوده است و این نشاندهنده بازار بهسرعت رو به رشد این فناوری و صنعت است.
بنابر آمارهای بین المللی، در ابتدای سال 2017، ظرفیت نصبشده سیستمهای فتوولتائیک در دنیا به 320 گیگاوات رسیده که معادل 1.3 درصد از کل برق تولیدی دنیا بوده است. این در حالی است که، این رقم در ایران تا انتهای سال 1398 یا به عبارت دیگر ماه مارس 2020 میلادی، 365 مگاوات بوده است. این آمار نشان میدهد که ایران از میزان متوسط دنیا در تولید برق فتوولتائیک در سبد برق پایینتر است. در عین حال کشور ایران در نواحی پرتابش واقع است و باوجود میانگین 300 روز آفتابی در بیش از دو سوم سال و متوسط تابش 5.5 – 4.5 کیلووات ساعت بر متر مربع در روز، یکی از کشورهای با پتانسیل بالا در زمینه انرژی خورشیدی معرفی شده است.
در رابطه با این موضوع، یک مطالعه پژوهشی توسط محققانی از دانشگاه صنعتی مالک اشتر تهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور انجام شده که در آن عوامل مؤثر بر توسعه کاربرد فناوری فتوولتائیک در تولید برق پراکنده در ایران مورد ارزیابی علمی واقع شده است.