به گفته یک دکتر داروساز، اگر قرص در هنگام بلعیدن در گلو باقی بماند و شروع به حل شدن کند، میتواند مواد مؤثره خود را مستقیماً بر روی بافت حساس مری آزاد کند. این مواد اغلب اسیدی یا قلیایی هستند و آن سوزش شیمیایی میتواند به سرعت باعث درد و التهاب شود.
جوان آنلاین: فاخره بهبهانی: دکتر محمد مهدی شاهمیرانی، دکترای حرفهای داروسازی در گفتوگو با خبرآنلاین میگوید: حتی کاری عادی مانند بلعیدن یک قرص گاهی میتواند موجب بروز آسیب شود. التهاب مری ناشی از قرص زمانی رخ میدهد که یک قرص یا کپسول در قسمت باریک شده انتهای تحتانی مری، جایی که به معده میرسد، گیر کند. اگر قرص در آنجا باقی بماند و شروع به حل شدن کند، میتواند مواد مؤثره خود را مستقیماً بر روی بافت حساس مری آزاد کند. این مواد اغلب اسیدی یا قلیایی هستند و آن سوزش شیمیایی میتواند به سرعت باعث درد و التهاب شود.
چه داروهایی خطرناکترند؟
تعدادی از داروهای شناخته شده در صورت باقی ماندن در مری میتوانند باعث تحریک یا آسیب شوند. داروهای با پایه فسفوناتها که برای درمان پوکی استخوان استفاده میشوند از علل اصلی این مشکل هستند و، چون زنان بیشتر استفاده میکنند اغلب تحت تأثیر قرار میگیرند. آنتیبیوتیکهای تتراسایکلین که برای طیف گستردهای از عفونتها استفاده میشوند نیز خطرات مشابهی دارند. آسپرین و ایبوپروفن هم به عنوان دو داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی پرمصرف میتوانند در اثر چسبیدن به دیواره مری موجب التهاب شوند، اگرچه مکانیسم عمل آنها متفاوت است و به جای ایجاد سوزانندگی شیمیایی مستقیم، سد محافظتی را مختل میکنند.
مکملها هم میتوانند آسیبزننده باشند