محققان در یک مطالعه تازه، به سراغ بررسی راهکارهای مدیریتی و کشاورزی برای کاهش ورود آرسنیک به دانه برنج رفتهاند؛ فلزی سمی که میتواند از طریق آب و خاک آلوده وارد زنجیره غذایی شود.
به گزارش ایسنا، آرسنیک یک شبهفلز بسیار سمی است که به طور طبیعی در پوسته زمین وجود دارد، اما افزایش غلظت آن در آب و خاک میتواند به تهدیدی جدی برای محیط زیست و سلامت انسان تبدیل شود.
این عنصر از طریق فرایندهای طبیعی مانند هوازدگی سنگها و فعالیتهای آتشفشانی و همچنین فعالیتهای انسانی مانند کشاورزی، معدنکاری، ذوب فلزات و سوزاندن سوختهای فسیلی وارد محیط میشود. آرسنیک ماندگاری بالایی در خاک دارد و به راحتی تجزیه نمیشود. وجود بیش از حد آن در خاک و گیاه میتواند فرآیندهای حیاتی گیاه را مختل کند، رشد را کاهش دهد و عملکرد محصول را پایین بیاورد.
نگرانی اصلی زمانی بیشتر میشود که آرسنیک وارد زنجیره غذایی شود. مصرف آب آشامیدنی و مواد غذایی آلوده به این عنصر، یکی از مهمترین راههای ورود آن به بدن انسان است. سطوح بالای آرسنیک میتواند خطر بروز بیماریهایی مانند سرطان پوست، ریه و کبد، دیابت، فشار خون بالا و بیماریهای قلبی عروقی را افزایش دهد.
در این میان، برنج با نام علمی Oryza sativa L به دلیل آنکه غذای اصلی بیش از نیمی از جمعیت جهان است، اهمیت ویژهای دارد. شرایط کشت برنج در زمینهای غرقابی باعث میشود این گیاه نسبت به بسیاری از غلات دیگر تمایل بیشتری به جذب و تجمع ex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
