گروه اقتصادی – محسن بهاروند در یادداشتی نوشت:امروزه مهمترين عوامل سلطه بينالمللي و هژموني در نظام بينالملل در سه كلمه خلاصه ميشود: بانك، دلار و نوآوري. نوآوري بحث مفصلي است كه آن را به زمان ديگري موكول ميكنيم.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه اعتماد، جهان پس از جنگ جهاني دوم به ايالات متحده امريكا به عنوان بزرگترين اقتصاد آن دوران و كشوري كه در جنگ كمترين آسيب را ديده بود اعتماد زيادي كرد و تمام تخممرغهاي خود را در سبد اين كشور گذاشت. اين اعتماد به همراه قدرت اقتصادي امريكا منجر به سلطه اين كشور بر نظام بانكي جهان و تبديل دلار به ارز غالب براي معاملات و تبادلات جهاني شد كه اين وضعيت تاكنون هم ادامه دارد. اكنون هيچ معامله و تبادلي بزرگ و قابل ملاحظه بينالمللي صورت نميگيرد مگر اينكه به نحوي از طريق نظام بانكي و دلار تحت سيطره دولت امريكا باشد.
اين سيستم به نحوي طراحي شده است كه تسلط نظام بانكي و خزانهداري امريكا بر آن حفظ شود. فناوري اطلاعات به صورت روزافزوني تداوم و دقت اين سلطه را افزايش داده است. شايد در زمان شكلگيري ساختار پولي و مالي بينالمللي كسي پيشبيني نميكرد اگر روزي دولت امريكا تصميم گرفت از اين اعتماد جهاني سوءاستفاده سياسي كرده و تجارت، اقتصاد و دلار را به عنوان سلاحي قدرتمند عليه مخالفين سلطه خود به كار گيرد، بايد چه جايگزيني براي آن وجود داشته باشد. امروزه حتي اقتصادهاي بزرگي مانند چين، ژاپن، برزيل، كره، آلمان و… وابسته به نظام اقتصادي امريكا و دلار هستند و به همين دليل بسيار تلاش ميكنند تا به يك رقابت يا تقابل استراتژيك با امريكا وارد نشوند. از سوي ديگر ايالات متحده با استفاده از اين جايگاه، و بر هم زدن قاعده بازي در تبادلات تجاري، بانكي و ارزي اين سلاح را نه تنها عليه مخالفين سياسي سلطهاش برجهان بلكه عليه رقباي تجاري و دوستان خود نيز به كار ميگيرد.