به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ورود اسلام به ایران را نمیتوان صرفاً با یک واقعهی نظامی یا تغییر حکومت توضیح داد. تاریخ نشان میدهد که ملتها اگر با یک فرهنگ یا آیین احساس بیگانگی کنند، حتی در صورت شکست سیاسی نیز آن را در جان و هویت خود نمیپذیرند. ایران پیش از اسلام نیز تجربهی سلطهی قدرتهای مختلفی مانند یونانیان و مغولان را پشت سر گذاشته بود، اما نه زبان آنان در تار و پود جامعه ایرانی ماندگار شد و نه آیین و جهانبینیشان توانست جایگاهی عمیق در میان مردم پیدا کند. این مسئله نشان میدهد که ماندگاری یک تفکر، تنها با قدرت نظامی ممکن نیست.
بنابر روایت تسنیم، در مقابل اسلام نهتنها در ایران باقی ماند، بلکه به بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی ایرانیان تبدیل شد. مردم ایران در طول قرنها، با میل جلوگیری از سوء استفاده و طمع برخی مردان که قلبشان بیمار است و برای حفظ حریم خانواده، از بانوان خواسته که هنگام حضور در میان نامحرمان، زیباییهای خود را بپوشانند، و با دانش و هنر و فضائلی که دارند، در جامعه حضور داشته باشند.
رفیعی ادامه داد: البتّه غربگرایان که معتقدند برای پیشرفت کشور باید از فرق سر تا نوک پا غربی شد، باید به مردم ایران پاسخ دهند که چرا نسخه تسلیم در برابر تمدّن غربی را تجویز میکنند که 3 هزار سال با تمدّن ایران در جنگ است، اما با دین اسلام که نسخه کامل و بدون تحریف آیین زردشت است و ارزشهای مطرح در آن، همان ارزشهای اصیل ایرانی است، مشکل دارند؟ آنها با دینزدایی از جامعه، به دنبال تسلیم ملّت ایران در برابر غرب هستند زیرا دین اسلام، ولایت و سلطهی کافران بر مؤمنان را نمیپذیرد.