امیرعباس واسعیزاده
تراکتور با یک بازی پرانتقاد، لیگ قهرمان نخبگان را با شکست آغاز کرد.
تقریبا تمام فوتبالیها از هشداری که ابتدای فصل از سوی دلسوزان داده و زنوزی و مدیران تراکتور آن را جدی نگرفتند، خبر دارند. رفتار مجموعه باشگاه تراکتور در قبال همه چیز یکسان و غیرقابل تغییر است. تیمی که اسکلت خود را در این سالها حفظ کرده و بازیکنان بسیار خوبی را در اختیار دارد، با فوتبالی تهاجمی و جذاب خو گرفته و نمی تواند دفاعی بازی کند. پس چطور با این دکترین و شخصیت به سراغ یک مربی کاملا دفاعی رفت؟
تراکتور با اقتدار قهرمان لیگ شد و چه بسا اگر فصل قبل هم نیمه کاره نمیماند، میتوانست از عنوانش دفاع کند. قبل و بعد از اسکوچیچ، تراکتور مربیان مختلفی را آورده بود اما دکترین این تیم و فلسفه بازی تهاجمی، مثل اسکلت نفرات درون زمین، ثابت بود. در همان راستا تراکتور به سراغ محمد ربیعی رفت که فوتبالی تهاجمی در تیمهایش ارائه میدهد اما در فاصله دو سه روز مانده تا شروع لیگ، هیچکس نفهمید که چه شد اما همه دیدند که ناگهان جواد نکونام سر از تبریز درآورد و نیمکت تراکتور را در اختیار گرفت.