به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سلسله گزارشهایی به نام «نگار آیه» هر بار به یکی از سورههای قرآنی و اشارتهای نورانی به نام امیرالمؤمنین میپردازد. این متن با استناد به روایات تفسیری، آیاتی از سوره مائده را به عنوان نشانههایی از ولایت و جایگاه امیرالمؤمنین(ع) بیان میکند.
بنابر روایت ایکنا، در این کتاب، آیه ۵۵ سوره مائده یکی از آیاتی دانسته شده که در تفاسیر روایی به امام علی(ع) نسبت داده شده است. در این آیه آمده است: «إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَهُمْ رَاکِعُونَ، ولیّ امر و یاور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانی خواهند بود که نماز به پا داشته و به فقرا در حال رکوع زکات میدهند». این آیه به ماجرای بخشیدن انگشتر توسط امیرالمؤمنین(ع) در حال رکوع اشاره دارد.
به نقل از شیخ کلینی و با استناد به روایتی از امام صادق(ع)، در تفسیر آیاتی که درباره نعمت الهی سخن میگویند آمده است که گروهی حقیقت این نعمت را میشناختند اما آن را انکار میکردند. مِنَ النَّاسِ، ای پیغمبر، آنچه از خدا بر تو نازل شد (به خلق) برسان که اگر نرسانی تبلیغ رسالت و اداء وظیفه نکردهای، و خدا تو را از (شر) مردمان محفوظ خواهد داشت». ابن شهرآشوب به نقل از برخی مفسران از جمله ثعلبی نقل میکند که امام محمد باقر(ع) این آیه را مرتبط با ابلاغ موضوع ولایت دانستهاند.
بر اساس این روایت، پیامبر اسلام(ص) پس از نزول این آیه، مأمور شد آنچه درباره علی(ع) نازل شده بود به مردم ابلاغ کند. در ادامه نیز واقعه مشهور غدیر خم نقل میشود که پیامبر(ص) دست علی بن ابیطالب(ع) را بالا برد و فرمود: «من کنت مولاه فهذا علی مولاه».
کتاب «اللوامع النورانیة فی أسماء علی و أهلبیته القرآنیة» با گردآوری روایات تفسیری از منابع مختلف، تلاش دارد نشان دهد که در نگاه مفسران و محدثان شیعه، برخی آیات قرآن کریم به جایگاه و ولایت اهلبیت(ع) اشاره دارد و در این میان، سوره مائده یکی از سورههایی است که چنین اشاراتی در آن مطرح شده است.