گروه فرهنگی: آنهایی که سن و سالی پشتسر گذاشته و کمی اهل تفکر در باب مرگ و آخرت هستند، احتمالا با نام «سیاحت غرب» آشنایند. «سیاحت غرب» در قالب محصولات مکتوب، صوتی و تصویری در بین مخاطبان منتشر و با استقبال زیادی مواجه شد؛ البته محصول مادر این عنوان که تمامی دیگر محصولات از آن اقتباس شدهاند، کتاب «سیاحت غرب» آقانجفی قوچانی است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از صبح نو، سیاحت غرب یا سرنوشت ارواح پس از مرگ، کتاب داستانی نوشته آقا نجفی قوچانی(۱۲۹۵-۱۳۶۳ ه.ق) از عالمان شیعه. این کتاب ماجرای پس از مرگ و عالم برزخ را بهصورت داستانی روایت میکند. نویسنده، داستان را براساس روایات امامان شیعه درباره عالم برزخ نگاشته است. کتاب مزبور پس از چاپ مورد استقبال واقع شد و بارها ازسوی ناشران مختلف منتشر شده است. براساس این کتاب فیلمی نیز در سال۱۳۸۲ ساخته شده است. تقریبا بعد از موج استقبال از این کتاب در دهههای قبل، دیگر موضوع مرگ و روایتهایی از آن عالم خاص در آثار فرهنگی و هنری ایرانی محدود شد. تا آنکه از چند سال پیش اتفاقات جدیدی رخ داد؛ آنهم نه صرفا در قالب یک محصول سرگرمی.
«مرگ» و عالم پس از آن بهعنوان یکی از خاصترین و سوالبرانگیزترین مفاهیمی است که بشر از هزاران سال قبل با آن درگیر بوده است. هر فرد بسته به نوع آیین و اعتقادش نگاه خاصی به این مفاهیم دارد. در ادیان ابراهیمی-خصوصا شرع مقدس خودمان- توجه ویژهای به مساله شده و به نوعی «مرگ»، «معاد» و از این دست مسائل، پایه تمام مناسک و برنامه زندگی دینداران عنوان شده است. اگر از آیات و روایات که سندی قطعیاند بگذریم، همواره در طول سالیان مختلف، افرادی باواسطه یا بیواسطه روایتهایی از مرگ، مرگ تقریبی، مرگ موقت یا چیزهای دیگری که در این دایره قرار میگیرند بیان کردهاند. از آنجایی که تجربه مرگ با هرکیفیتی، یک اتفاق کاملا شخصی است که نمیتوان با یک فرمول مطلق تصویرش کرد، صحتسنجی برخی ادعاها کار آسانی نبود؛ البته در بین روایتهایی که در طول تاریخ بیان شده، آن دسته روایتهایی که بهواسطه علما به دست ما رسیده، قابل اعتناست و همواره موردبحث و نظر اهلنظر بوده است.
از ریموند مودی تا عباس موزون