به گزارش خبرآنلاین،بدن انسان برای زنده ماندن فقط چند درجه با خطر فاصله دارد. کافی است دمای مرکزی آن از محدوده طبیعی خود بالاتر برود تا اندامهای حیاتی یکی پس از دیگری تحت فشار قرار بگیرند؛ قلب تندتر بتپد، مغز دچار اختلال شود و کلیهها از کار بیفتند. با این حال، بدن پیش از آنکه تسلیم گرما شود، بارها هشدار میدهد؛ با تشنگی، سردرد، سرگیجه، ضعف، تعریق شدید یا حتی برعکس، قطع شدن تعریق. هشدارهایی که بسیاری از ما آنها را به حساب خستگی، گرسنگی یا بیحوصلگی میگذاریم.
ایرنا در خبری نوشت: در روزهایی که دمای هوا در بسیاری از شهرهای ایران از مرز ۴۰ و در برخی مناطق از ۵۰ درجه سانتیگراد هم عبور کرده است، دیگر گرما فقط یک احساس ناخوشایند نیست؛ میتواند به تهدیدی جدی برای سلامت تبدیل شود. هر سال با شدت گرفتن موجهای گرما، شمار مراجعات ناشی از کمآبی بدن، افت فشار خون و گرمازدگی افزایش پیدا میکند؛ سه وضعیتی که اگرچه اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته میشوند، اما از نظر علت، شدت، علائم و شیوه برخورد کاملاً با هم تفاوت دارندt-align:justify”>«اگر عرق میکند، پس گرمازده نشده است.»
وجود یا نبود تعریق، معیار قطعی تشخیص گرمازدگی نیست. مهمترین نشانه، افزایش دمای بدن همراه با اختلال هوشیاری و علائم عصبی است.
پیشگیری؛ سادهتر از درمان
متخصصان توصیه میکنند در روزهای بسیار گرم، فعالیتهای سنگین به ساعات ابتدایی صبح یا پس از غروب منتقل شود. نوشیدن منظم آب، حتی بدون احساس تشنگی، استفاده از لباسهای روشن و گشاد، پرهیز از ماندن طولانیمدت در خودروهای خاموش، استفاده از کلاه و عینک آفتابی و توجه ویژه به سالمندان و کودکان، از مهمترین راهکارهای پیشگیری است.
گرمای هوا شاید بخشی از تابستان باشد، اما گرمازدگی قرار نیست بخشی از آن باشد. بدن، پیش از آنکه از پا بیفتد، بارها هشدار میدهد؛ با سردرد، تشنگی، سرگیجه، ضعف و بیحالی… جدی گرفتن این هشدارها، گاهی تنها تفاوت میان یک استراحت کوتاه و یک اورژانس پزشکی است.
۲۳۳۲۱۷