محقق پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی با رد ادعاهای مطرحشده درباره اثر تخریبی رادارهای نظامی بر بارش ایران معتقد است امواج الکترومغناطیسی رادار نه توان جابهجایی تودههای عظیم هوایی و سامانههای بارشی را دارند و نه نقشی در تشکیل یا از بینبردن ابرها ایفا میکنند، ضمن آنکه بارش در ایران تحت تأثیر سامانههای مدیترانهای، انتقال رطوبت از دریاها و الگوهای بزرگمقیاس جوی و اقلیمی مانند النینو است.
دکتر حسین فرجامی، عضو هیات علمی پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی و علوم جوی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اخبار و ادعای منتشر شده در هفتههای اخیر در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی، گفت: بررسی علمی این ادعا نیازمند توجه به سه مسئله اصلی است: مقیاسهای جوی و فرآیندهای فیزیکی که باعث تشکیل و توزیع بارش میشوند؛ مشخصات فنی و نحوه عملکرد واقعی رادارهای نظامی؛ و عوامل اصلی شناختهشدهای که بر بارش منطقهای ایران تأثیر میگذارند.
وی با اشاره به مساله مقیاسهای جوی و فرآیندهای تشکیل بارش، افزود: بارش در جو زمین نتیجه مجموعهای پیچیده از فرآیندهای فیزیکی در مقیاسهای مختلف است. در مقیاس میکرو (ذرات ابر در حد صدممیلیمتر)، بخار آب باید به قطرات یا کریستالهای یخ تبدیل شود که این امر نیازمند هستههای تراکم است. در مقیاس ماکرو (هزاران کیلومتر)، الگوهای بزرگمقیاس گردش جو مانند ناوههای عمیق و قوی، جتاستریم، رودخانههای جوی و تلاقی تودههای هوا نقش تعیینکننده را دارند.
فرجtyle.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();