سال گذشته، در روزهایی که سایه جنگ و تهدید بر سر کشور سنگینی میکرد، خیابانهای تهران و بسیاری از شهرهای ایران به صحنه یکی از متفاوتترین جشنهای غدیر تبدیل شد؛ جایی که مردم، به جای عقبنشینی از میدان، با حضوری پرشور نشان دادند تهدیدها نهتنها اراده آنان را سست نمیکند، بلکه انگیزهای تازه برای حضور میآفریند. امسال نیز در حالی پنجمین «مهمونی ۱۰ کیلومتری غدیر» برگزار میشود که بیش از دو ماه است تجمعات شبانه مردمی در شهرهای مختلف ادامه دارد و تقارن عید غدیر با سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) و قیام ۱۵ خرداد، به این رویداد رنگ و بویی متفاوت بخشیده است.
قرار بود تهدیدها مردم را از خیابان دور کند؛ قرار بود اخبار جنگ، نگرانی و ناامنی، میدانها را خلوتتر از همیشه نشان دهد، اما آنچه سال گذشته در عید غدیر رقم خورد، روایتی متفاوت بود. راهپیمایی ۱۰ کیلومتری غدیر سال گذشته با شعار «ایران، ذوالفقار علی» برگزار شد؛ در روزهایی که رسانههای معاند و رژیم صهیونیستی از جنگ و ناامنی سخن میگفتند، خیابانهای ایران به صحنه حضور خانوادههایی تبدیل شد که با پرچم، لبخند و امید به میدان آمده بودند.
پدرانی که دست کودکانشان را گرفته بودند، مادرانی که در میان جمعیت قدم میزدند و جوانانی که جشن بزرگ غدیر را به نمایشگاهی از همبستگی ملی تبدیل کردند، همه در کنار هم پیامی روشن داشتند؛ تهدیدها قرار نیست مردم را از میدان خارج کند.