به گزارش خبرنگار تابناک، «شوالیههای آلتو» که در سال جاری میلادی (۲۰۲۵) اکران شد، یکشکست تجاری برای سازندگانش بود و بازی رابرت دنیرو در دو نقش هم نتوانست آن را نجات دهد. راستش رابرت دنیرو باید قبول کند دوران فیلمهای گانگستری و روزهایی که با مارتین اسکورسیزی در اینزمینه تاخت و تاز میکردهاند گذشته است. البته شاید دوران اینفیلمها نگذشته باشد و هنوز با قصه و پرداخت جذاب بتوان مخاطب را روی صندلی سینما نگه داشت اما حداقل سن و سال دنیرو و اسکورسیزی دیگر مناسب ماجراجویی در اینزمینه نیست.
ویتو جنوویزه، آدمش را برای ترور فرانک کاستلو میفرستد و سوءقصدی نافرجام رخ میدهد. گذشته و آینده همینحادثه احتمالا سوژه جذابی به نظر سازندگان فیلم آمده است. ساختار فیلم هم مانند «رفقای خوب» یا «مرد ایرلندی» که ساختههای مارتین اسکورسیزی با بازی دنیرو هستند، از طریق روایت اولشخص و نریشن او روی تصویر پیش میرود. اما واقعا چرا «شوالیههای آلتو» نمیتواند مخاطبش را پای صندلی و صفحه نمایش یا پرده سینما نگه دارد و با چه دل و جراتی، فیلمی ۱۲۳ دقیقهای ساخته شده که از ۴۵ میلیوندلار سرمایه، فقط ۹ میلیون در سراسر دنیا فروخته است؟
یا دوره اینگونه فیلمها گذشته و کارگردانان و نویسندگانی که دغدغه ژانر گانگستری را دارند،زه و کاستلو، عدم توفیق داشته است.
دنیرو در نقش جنوویزه با عینک و تغییر فرم صورت و فک، کمی بیشتر اقبال موفقیت داشت تا ایفای نقش کاستلو
سینمای گانگستری هم یکی از ژانرهایی است که تبدیل به نوستالژی و امور کلاسیک شدهاند. بنابراین اگر کارگردانان و بازیگران بزرگی که سالها در اینژانر درخشیدهاند، بخواهند خود را تکرار کنند، مانند برخی کارگردانان بزرگ سینمای ایران محکوم به عدم توفیق و شکست هستند.
صادق وفایی