۸ درصد زیرمیزیبگیر از ۹۲ درصد بزرگتر و اصلیترند!
جوان آنلاین: همین چند روز پیش بود که ارتباطات مالی یکی از پزشکان جراح با صرافی خاصی برای دریافت زیرمیزی در قالب سکه طلا، رسانهای شد. ماجرا از این قرار بود که پزشک مذکور برای هزینه انجام جراحی دو نیم سکه طلا ضرب سال ۸۶ را از بیمار طلب کرده و برای آنکه نیازی به تعویض و مراجعه مجدد نباشد، آدرس صرافی همکارش را هم دادهبود تا بیمار صرفاً سکهها را از صرافی مذکور بخرد! البته که حکایت زیرمیزی گرفتن پزشکان و بهروزرسانی شیوههای آن با عنایت به تورم و بازارهای تازهتر موضوع جدیدی نیست و پیش از این نیز بارها دریافت زیر میزی در قالب، سکه، دلار و حتی رمزارزها رسانهای شدهبود. با وجود این، محمد رئیسزاده، رئیس سازمان نظام پزشکی گفتهاست چیزی حدود ۸ درصد از پزشکان زیرمیزی بگیرند. وی در شرایطی که در آستانه انتخابات نظام پزشکی قرار داریم، خود را مدافع ۹۲ درصد پزشکی دانسته که زیرمیزیبگیر نیستند و رشد تعرفههای درمان برایشان کافی نیست، در حالی که سروکار اصلی مردم با همان ۸ درصد است و اینجا گفتن «فقط ۸ درصد زیرمیزی بگیر هستند» قطعاً یک مغالطه است.
از مصارف انتخاباتی این اظهارات دکتر رئیسزاده که بگذریم، میرسیم به اینکه آیا واقعاً ۸ درصد عدد کوچکی است و آیا ۹۲ درصد پزشکی که زیرمیزی نمیگیرند میتواند توجیهکننده ۸ درصدی باشد که زیرمیزی میگیرند!
اصلاً آیا همه پزشکان امکان آن را دارند که زیرمیزی بگیرند؟! کمی دقیقتر اگر به ماجرا نگاه کنیم درمییابیم که ۸درصد از ۹۲ درصد عدد بزرگتری است! اینجا با منطق ریاضی سر و کار نداریم که بخواهیم بگوییم عدد ۹۲ از ۸ بزرگتر است. طبق آمارهای سازمان نظام پزشکی کشور ۱۶۱ هزار پزشک در کشورمان طبابت میکنند که از این تعداد حدود ۱۰۰ هزار نفر پزشک عمومی و ۶ هزار نفر نیز پزشکان متخصص هستند، بنابراین ما با جامعه بزرگی مواجهیم که درصد قابلتوجهی از آنان پزشکان عمومی یا متخصصانی هستند که جراح نیستند و اصطلاحاً پزشکان ویزیتبگیر هستند. طبیعتاً چنین پزشکانی امکان دریافت زیرمیزی را ندارند.
با این پیشفرض در مییابیم صرفنظر از اینکه بسیاری از پزشکان افرادی صادق، متعهد و درستکار هستند که درمان بیماران را یک وظیفه و تعهد انسانی میبینند و به بیمار و درد و رنج بیماریاش به عنوان یک متاع تجاری نگاه نمیکنند تا بخواهند از آن کسب درآمد کنند، واقعیت این است که فقط درصد ناچیزی از پزشکان میتوانند زیرمیزی بگیرند! چراکه فقط درصد ناچیزی از پزشکان آنقدر شناختهشده هستند و آنقدر در کارشان متبحرند که بیماران حاضرند به هر قیمتی تحت درمان آنها باشند و هر آنچه را بخواهند، بپذیرند و تأمین کنند.