انسان امروز هر روز در چنین «فراجامعهای» زندگی میکند. میلیونها نفر در یک اقتصاد ملی، نظام آموزشی، شبکه حملونقل، ساختار اداری، نظام مالیاتی و سازمان سیاسی مشترک مشارکت میکنند؛ بدون آنکه حتی بخش کوچکی از کسانی را که همکاری آنان برای ادامه این نظم ضروری است بشناسند.راز همین همکاری گسترده، پرسش مرکزی تورچین است.
اما این پرسش ما را به نکتهای پارادوکسیکال میرساند: تورچین برای توضیح رشد همکاری انسانی، از چیزی سخن میگوید که در نگاه نخست نقطه مقابل همکاری است: جنگ.
<!– –>
<!– –>
<!– –>
مجری از دکتر مسعود پزشکیان پرسید آیا جز قرآن و نهجالبلاغه کتاب دیگری هم مطالعه میکند و آخرین کتابی که خوانده چیست. درباره نیت پرسشکنندگان و اینکه این پرسش با چه انگیزهای مطرح شده است، میتوان قضاوتهای متفاوتی داشت و اساساً ضرورتی هم برای داوری درباره آن نیست. اما پاسخ رئیسجمهور، فارغ از فضای حاشیهای این پرسش، نکتهای شایسته تأمل در خود داشت. آقای دکتر پزشکیان در پاسخ گفتند :«آخرین کتابی که خوانده، «فراجامعه» اثر پیتر تورچین، نویسنده و پژوهشگر آمریکایی، بوده است»؛ و در توضیح چرایی مطالعه کتاب افزود: «مگر میشود نخواند؟ تجربهها را، تاریخها را، فرهنگها را و مدیریتها را.» او همچنین تأکید کرد که سخنانی که میگوید صرفاً برداشت شخصی نیست و برای آنها شواهد علمی وجود دارد.