
اقدامهای قهری یکجانبه تاثیرهای منفی عمیقی بر حقوق بشر دارند و منجر به نقض حقوق اقتصادی، اجتماعی، سلامت، غذا، آموزش و توسعه میشوند؛ این اقدامها جمعیتهای آسیبپذیر را بهصورت نامتناسب تحت تاثیر قرار میدهند و غیرقانونی بودن آنها براساس قوانین بینالمللی تایید شده است.
علاوه بر این، بیشانطباقی یا انطباق افراطی (over-compliance) توسط بازیگران خصوصی، ناشی از قوانین مبهم، تهدید تحریمهای ثانویه و ریسکهای شهرتی، سیاستهای ریسک صفر را ایجاد میکند؛ این امر دسترسی به تجهیزات پزشکی، دارو و کمکهای بشردوستانه را محدود میکند.
اقدامهای قهری یکجانبه همچنین حقوق سلامت را از طریق محدودیت تجهیزات پزشکی و داروها نقض میکنند؛ در کشورهای تحریمشده، افراد مبتلا به بیماریهای شدید بیشترین آسیب را میبینند.
