هافبک-وینگر ساحل عاجی، درست مانند وینیسیوس، بازیکنی نیست که ریتم بازی را کند کند یا بیش از حد در کارهای ترکیبی شرکت داشته باشد. نقطه قوت اصلی دیومانده، حرکتهای عمودی، نفوذهای مستقیم و شتاب انفجاری اوست. او در جام جهانی ۲۰۲۶ به حداکثر سرعت ۳۴.۷ کیلومتر بر ساعت رسید، هرچند هنوز با رکورد ۳۷.۶ کیلومتر بر ساعت کیلیان امباپه فاصله دارد.
دریبلزنی، نقطه قوت بزرگ دیومانده
در توانایی دریبل، دیومانده یکی از بهترینهای فوتبال آلمان بود. او فصل گذشته در بوندسلیگا ۱۱۸ دریبل موفق از ۲۱۳ تلاش ثبت کرد که تقریباً دو برابر بهترین تعقیبکنندهاش، مایکل اولیسه، بود که ۶۵ دریبل موفق از ۱۴۹ تلاش داشت. با این حال، یک تفاوت مهم میان او و وینیسیوس وجود دارد: چندپسته بودن.
دیومانده که راستپاست، توانایی بازی در هر دو جناح را دارد، اما فصل گذشته در لایپزیش زمان بسیار بیشتری را در سمت راستپرسینگ است. اتفاقی نیست که در میان تمام مهاجمانی که حداقل ۱۰۰۰ دقیقه بازی کردهاند، با ۱۴۸ توپگیری بهترین آمار را ثبت کرده است.
علاوه بر این، دومین بازیکن برتر لیگ از نظر قطع توپ (۱۶ اینترسپشن) و چهارمین بازیکن موفق از نظر تکلهای موفق (۱۹ تکل) بوده است.
آربی لایپزیش مالکیت توپ را پس گرفت و در نتیجه فرصت یک پاس عمقی به دست آورد و دیومانده گل زد.
در دفاع ایستا بیشتر موقعیت خود را حفظ میکند، اما به محض اینکه تیمش توپ را به دست میآورد، بلافاصله وارد فاز تهاجمی میشود. در ضدحملات معمولاً در مناطق مرکزی زمین قرار میگیرد و بیشترین خطر را با حمل توپ و بهویژه فرارهای بدون توپ پشت مدافعان ایجاد میکند.
این دقیقاً همان سلاحی است که رئال مادرید در نخستین دوره حضور ژوزه مورینیو بارها از آن استفاده میکرد و کریستیانو رونالدو و آنخل دیماریا با فرارهای سریع خود دفاع رقبا را نابود میکردند. اکنون شاید این یان دیومانده باشد که همان نقش را در رئال مادرید ایفا کند. تنها پرسش این است: او در جناح چپ خطرناکتر خواهد بود یا در جناح راست؟