در وهله اول تشت رسوایی بود که از پشتبام فوتبالمان به زمین افتاد و صدای گوشخراش آن را همه شنیدند؛ چه فوتبالیها و عاشقان سینهچاک این رشته و چه حتی آنهایی که علاقه چندانی به پیگیری فوتبال ایران و اتفاقات آن ندارند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، لابد انتظار دارید مثل چند دهه پیش روزنامهفروش سر چهارراه با صدای بلند و بیوقفه بگوید؛ «فوقالعاده فوقالعاده، رأی بیرانوند اعلام شد». حتماً در خیال خام خودتان در انتظار تشویق بیامان و ایستاده مردم هستید، به احترام رأیی که بهزعم خودتان بررسی و کارشناسیاش بیش از یکسال زمان نیاز داشت. شاید هم پیش خودتان میگویید بالاخره به هدفمان رسیدیم، آبها از آسیاب افتاد و رأی را اعلام کردیم تا کمترین هزینه را به جان بخریم.
افتادن تشت رسوایی فوتبال
اما گاهی هم باید با واقعیت مواجه شد. بد نیست نگاهی به تمام یک سال گذشته و به طور دقیقتر ۴۰۸ روز سپری شده بیندازید تا ببینید در ازای اینکه آبها از آسیاب بیفتد، چه چیزی را از دست دادید و همراه با آن چه چیزهای دیگری هم افتاد. در وهله اول تشت رسوایی بود که از پشتبام فوتبالمان به زمین افتاد و صدای گوشخراش آن را همه شنیدند؛ چه فوتدروازهبان -حالا میشود نوشت خاطی- را در اختیار داشت قهرمان شد. آن هم با ثبت بالاترین آمار کلینشیت. چه کسی میتواند با قطعیت بگوید که اگر اعمال نفوذ نبود، اگر ملاحظهکاری و مواردی از این دست نبود و حکم بیرانوند سال گذشته اعلام میشد، سرنوشت لیگبرتر دوره بیستوچهارم چگونه رقم میخورد؟
آنچه از مردم به سرقت رفت بازمیگردد؟
نقل است که سارقی حرفهای پس از گرفتار شدن در چنگ قانون گفت: «اگر قرار بود اموال را پس بدهیم، آنها را سرقت نمیکردیم!» حالا اعتماد افکارعمومی و به طور خاص هواداران به سرقت رفته و پرسش این است که چه کسی و چگونه میخواهد آن را به مردم و جامعه فوتبال بازگرداند؟