اقتصاد۲۴- طی روزهای گذشته، فضای رسانهای و افکار عمومی کشور تحت تأثیر یک حاشیه دیپلماتیک-اقتصادی جدید قرار گرفته است؛ ماجرایی که یک پای آن در مذاکرات فشرده سوئیس میان ایران و ایالات متحده قرار دارد و پای دیگر آن در سفره و معیشت و زنجیره تأمین کالاهای اساسی مردم.
داستان از جایی شروع شد که به دنبال پیشرفتهای حاصلشده در دور اول گفتوگوهای ایران و آمریکا، بحث نحوه مدیریت و آزادسازی داراییهای مسدودشده ایران به میان آمد. اظهارات مقامات ارشد واشنگتن، از جمله دونالد ترامپ و معاونش جیدی ونس، مبنی بر اینکه منابع مالی حاصل از کاهش تحریمها یا داراییهای آزادشده ایران به یک حساب امانی منتقل شده و باید صرف خرید انحصاری کالاهای بشردوستانه یعنی محصولات کشاورزی (مانند ذرت، گندم و سویا) و تجهیزات پزشکی از ایالات متحده شود، موجی از حواشی، تفاسیر متناقض و موضعگیریهای تند را در داخل کشور به راه انداخت.
این موضوع به سرعت به ابزاری جدید برای جریانهای تندرو و مخالفان هرگونه توافق تبدیل شد تا با راهاندازی یک پروپاگاندای سنگین، اصل دیپلماسی را زیر سوال ببرند. با این حال، ناظران اقتصادی و فعالان بخش خصوصی نگاهی کاملاً متفاوت به این ماجرا دارند و آن را نه یک تحقیر، بلکه یک فرصت واقعگرایانه برای کاهش هزینههای مبادلاتی اقتصاد ایران میدانند.