۱۴۰۵/۰۲/۲۶
به گزارش روزپلاس، نشست وزرای خارجه کشورهای عضو بریکس 14 و 15 می در دهلی نو در شرایطی برگزار شد که سایه جنگ تحمیلی 40 روزه علیه ایران بر تحولات منطقهای و بین المللی سنگینی میکرد.
نشست وزرای خارجه بریکس در دهلینو، برخلاف دورههای پیشین، صرفاً محفلی برای گفتوگوهای اقتصادی و توسعهای نبود؛ این اجلاس عملاً به آوردگاهی ژئوپلیتیک برای سنجش وزن بازیگران، آزمون کارآمدی چندجانبهگرایی و بازتعریف موازنه قدرت در نظم در حال گذار جهانی تبدیل شد. در مرکز این تحولات، جمهوری اسلامی ایران قرار داشت؛ کشوری که پس از جنگ تحمیلی ۴۰ روزه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه تهران، تلاش کرد روایت خود از جنگ، امنیت منطقهای و آینده نظم جهانی را به محور بحثهای بریکس تبدیل کند.
در چنین فضایی، حضور سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، تنها یک مشارکت دیپلماتیک عادی نبود؛ بلکه نوعی دیپلماسی برای تغییر فضای نشست، افشای نقش همدستان منطقهای متجاوزان و تثبیت موق، پرده از همکاری امارات با متجاوزان برداشت.
اهمیت این موضعگیری در چند سطح قابل ارزیابی است، نخست اینکه شکستن تابوی محافظهکاری منطقهای؛ تهران سالها تلاش کرده بود اختلافات با همسایگان عربی را در چارچوبی کنترلشده نگه دارد، اما در دهلینو وزیر خارجه ایران در یک نشست چندجانبه رسمی، امارات را شریک تجاوز نظامی معرفی کرد.
انتقال میدان نبرد از نظامی به حقوقی نکته دوم این موضع گیری بود که عراقچی عملاً کوشید جنگ اخیر را از قالب یک تقابل امنیتی، به پروندهای حقوقی و اخلاقی تبدیل کند؛ پروندهای که در آن، مسئله اصلی نه قدرت نظامی، بلکه نقض آشکار منشور سازمان ملل و حمایت برخی دولتهای منطقهای از تجاوز است.
بازتعریف مفهوم امنیت منطقهای نکته سوم این موضع گیری وزیرخارجه بود که درواقع پیام محوری ایران این بود که اتکا به آمریکا و رژیم صهیونیستی نهتنها امنیتآفرین نیست، بلکه کشورهای منطقه را به میدان بحران تبدیل میکند.
سه سخنرانی؛ ترسیم نقشه راه ایران برای نظم جدید
عراقچی در جریان نشست بریکس در سه سخنرانی خود تلاش کرد تصویری فراتر از یک کشور درگیر جنگ ارائه دهد و ایران را بهعنوان بازیگری دارای طرح و ایده برای آینده نظم جهانی معرفی کند.