دیوان عدالت اداری: محروم شدن کارمندان شهر‌های کوچک از هزینه ایاب و ذهاب مصداق تبعیض نیست و قابل پرداخت است

ماده ۵ آیین‌نامه اجرایی پرداخت مزایای جانبی به کارکنان دستگاه‌های اجرایی که مقرر کرده بود کمک هزینه ماهانه ایاب و ذهاب به مشمولانی که از خدمات حمل و نقل سازمانی نظیر سرویس یا خودروی سازمانی استفاده نمی‌کنند قابل پرداخت است در هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری مورد پذیرش واقع نشد.
18 دی 1403

دیوان عدالت اداری: محروم شدن کارمندان شهر‌های کوچک از هزینه ایاب و ذهاب مصداق تبعیض نیست و قابل پرداخت است

ماده ۵ آیین‌نامه اجرایی پرداخت مزایای جانبی به کارکنان دستگاه‌های اجرایی که مقرر کرده بود کمک هزینه ماهانه ایاب و ذهاب به مشمولانی که از خدمات حمل و نقل سازمانی نظیر سرویس یا خودروی سازمانی استفاده نمی‌کنند قابل پرداخت است در هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری مورد پذیرش واقع نشد.

به دنبال شکایت از نهاد ریاست جمهوری، معاونت حقوقی نهاد ریاست جمهوری، سازمان برنامه و بودجه، سازمان اداری و استخدامی، وزارت کشور و دفتر امور حقوقی و معاونت اول ریاست جمهوری در خصوص ابطال ماده ۵ آیین‌نامه اجرایی پرداخت مزایای جانبی به کارکنان دستگاه‌های اجرایی، هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری اعلام داشت هدف از تصویب بند د تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۴۰۲ کل کشور کمک به پرداخت عادلانه کمک رفاهیات به کارکنان دولت بوده و کمک هزینه ایاب و ذهاب از جمله مواردی است که تابع شهر محل سکونت و اشتغال کارمندان است.

بر اساس اعلام دیوان عدالت اداری؛ چون هدف از پرداخت این هزینه جبران بخشی از هزینه‌هایی است که کارمندان در راستای انجام وظیفه خود در مراجعه به محل کار صرف می‌تهران نه تنها تبعیض ناروا نبوده و مخالف اصول قانون اساسی نیست بلکه با مقدمه فوق‌الذکر، انصاف و عدالت نیز این تفاوت را ایجاب می‌کند. با عنایت به مراتب فوق ماده فوق‌الذکر قابل ابطال نیست.

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *