آغاز زمستان ۱۴۰۴ برای فضای دیجیتال و معیشت ایران، فصلی بود سرشار از تعلیق؛ از یک سو، وعده «بیمه رانندگان تاکسیهای اینترنتی» پس از ماهها بلاتکلیفی، درست هنگامی به تصویب رسید که وزیر کار بار دیگر تضمین کرد این پلتفرمها «کارفرما» محسوب نمیشوند و مسیر اجرایی شدن قانون، تازه با چالشهای ناشناختهای روبهرو شد. از سوی دیگر، دلارِ جهنده، خیابان «علاءالدین» و «چهارسو» را به صحنه اعتراض کاسبان موبایل کشاند، کاسانی که نگران نابودی قدرت خرید مردم و ادامه رکود بودند.
اما غافلگیری بزرگ، شب هجدهم دی رقم خورد؛ آنگاه که ایران ناگهان در بزرگترین خاموشی دیجیتال تاریخ خود فرو رفت؛ نه اینترنت بینالمللی، نه ملی و حتی نه تماس تلفنی و پیامک کار نمیکرد. ۲۱ روز تمام، اقتصاد دیجیتال فلج شد، تراکنشهای بانکی ۸۰ درصد سقوط کرد و کسبوکارها یکی پس از دیگری زمینگیر شدند.
نامه اعتراض ایران به اتحادیه جهانی مخابرات در خصوص فعالسازی اینترنت ماهوارهای استارلینک و تغییر مدیر عامل ایرانسل که شایعاتی مرتبط با قطع اینترنت را به آن مربوط میدانستند از دیگر مسایل خبرساز در این ماه بودند.