یه گزارش خبرگزاری آنا، خون و ادویه دو کلمهای است که هنگام بررسی تاریخ کودتاهای خونین و شورشهای ضداستعماری مردم اندونزی ذهن هر پژوهشگر علاقمند به تاریخ را به خود جذب میکند. علاقه بسیار استعمارگران کشتینشین اروپایی به تجارت جوز و ادویه اندونزی، کشورهایی نظیر اسپانیا و پرتغال و بعدها هلند و انگلستان را به سمت تلاش برای اشغال سیاسی-نظامی بزرگترین مجمعالجزایر جهان سوق داد- نقطهای از آسیای جنوب شرقی که به دلیل وجود تنوع مذهبی، قومی و نژادی بین ساکنانش به صورت گاه و بیگاه شاهد کودتاهای خونین همراه با کشتارهای میلیونی بوده است. امروز، اما هم زمان با موفقیت نسبی مدل توسعه اسلامگرایان معتدل در این سرزمین ثروتمند، جاکارتا روزهای وحشتناکی را سرشار از آتش و خون پشت سر میگذارد؛ روزهایی که چندی پیش داکا یکی دیگر از پرجمعیتترین پایتختهای جهان (بنگلادش) شاهد آن بود.
اما، آنچه مسئله سرایت شورشهای عمدتاً اقتصادی را به پایتخت پرجمعیتترین کشور مسلمان جهان حساستر میکند، جایگاه ویژه اندونزی در در منطقه شبهقاره و جهان اسلام است؛ بنابراین با علم به اهمیت موضوع، ضمن گفتوگو با «امین رضایینژاد» کارشناس مسائل شبهقاره به بازکاوی ابعاد مختلف وضعیت بغرنج اندونزی در روزهای اخیر پرداختهایم.
آنا: لطفاً به صورت اجمالی وضعیت فعلی اندونزی را از نظر سیاسی-اجتماعی توضیح دهید؟