۱۴۰۴/۰۷/۰۱
به گزارش روزپلاس، راجر فدرر، قهرمان بیست دوره گرنداسلم و شماره یک پیشین جهان در گفتوگویی درباره جنبههایی از زندگی حرفهایاش که پس از بازنشستگی بیش از همه دلتنگشان شده است، صحبت کرد که به شرح زیر است:
زندگی پس از تنیس چگونه سپری میشود
فدرر در آغاز اظهار داشت: دلم برای رفاقتهایی که در دنیای تنیس داشتم تنگ شده است. مثلاً همین هفته در جریان مسابقات لیور کاپ وقتی داشتم در سالن قدم میزدم، وارد رختکن پت رافتر و آندره آغاسی شدم. آنها به من گفتند؛ “بنشین، باید یک دقیقه صحبت کنیم” و من هم نشستم و حدود پنج دقیقه با هم گپ زدیم. این لحظههای کوچک اما بسیار ارزشمند، همان چیزی است که بیش از همه بعد از بازنشستگی دلم برایش تنگ میشود. دلتنگ آن چند ثانیهای هستم که تابلوی امتیازها اعلام میکند؛ «بازی، ست، مسابقه» و شما ویمبلدون را برنده میشوید و در آن لحظه به خود میگویید؛ “اوه، این بینظیر بود.” اما این احساس زودگذر است. در واقع، دلم برای زندگی در تور تنیس تنگ شده؛ برای شام خوردن با دوستان، گذراندن وقت در کنار هم در جادهها و حس همراهی که در این مسیر وجود داشت. اینها چیزهایی هستند که جای خالیشان را پس از پایان دوران حرفهای به خوبی حس میکنم.
وی در ادامه درباره تجربه بازنشستگی گفت: بازنشستگی در کل فوقالعاده است. دیگر مجبور نیستید با وجود دردهای بدنی تمرین کنید، یا وقتی بدنت آسیب دیده، مسابقه بدهید. از این نظر، خیلی خوب است. اما در عین حال، بخشهایی از زندگی حرفهایام را از دست میدهم که برایم ارزشمند بودند.