استاد ادبیات و زبان فارسی در اراک مطرح کرد؛
دیدار شمس و مولوی؛ قمار بزرگ هویت و تولد دوباره انسان
مرکزی – در نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی» که با رویکردی میانرشتهای شامل روانشناسی، فلسفه و عرفان که در خانه فرهنگ اراک برگزار شد، ابعاد تازهای از ملاقات تاریخی شمس تبریزی و مولانا جلالالدین محمد بلخی واکاوی شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، مرتضی لطیفی استاد ادبیات و زبان فارسی در این نشست تخصصی اظهار کرد: در تاریخ عرفان، کمتر رابطهای به اندازه ملاقات و دیدار شمس تبریزی و مولانا جلالالدین محمد بلخی، قدرت دگرگونکننده داشته است. این ملاقات فقط برخورد دو شخصیت تاریخی نیست؛ بلکه میتوان آن را نمونهای عمیق از یک تحول روانی دانست. لحظهای که در آن انسانی بزرگ، از یک هویت تثبیت و عادت شده گذر کرده، به سطحی تازه از وجود خویش رسید.
این استاد ادبیات و زبان فارسی افزود: مولوی پیش از دیدار و گفتوگو با شمس، عالمی برجسته، فقیهی صاحبنام و مدرس علوم دینی بود. بر دانش، اعتبار، شهرت، نام، مقام اجتماعی و نقش خود به عنوان عالم دینی با ۴۰۰ مرید و شاگردِ در پی و در رکاب، تکیه داشت. (کدام آدمی است که از این وضعیت راضی نباشد و از ادامه آن بدش بیاید؟) اما پس از آن دیدار یا دیدارها و گفتوگوهای شگرف و اثرگذار بعدی، به شاعری عاشق، عارفی حیرتزده و انسانی که توانست با تجربه درونی عشق و آگاهی، یکی از بزرگترین میراثهای معنوی جهان را بیافریند، تبدیل شد.