دگردیسی طبقه متوسط/ ‌رژه به سمت چتر ناگریز حمایت

اگر بخواهیم واقعیت عریان جامعه ایران در میانه دهه جاری را از لای پوشه‌های قطور و ردیف‌های سرد آماری بیرون بکشیم، با تصویری مواجه می‌شویم که بیش از آنکه شبیه به یک نوسان اقتصادی گذرا باشد، روایتگر یک دگردیسی ساختاری در کالبد زیست ایرانی است.

به گزارش شرق، سالنامه آمارهای سال ۱۴۰۳ که به‌تازگی از سوی مرکز آمار ایران منتشر شده است، نشان می‌دهد فقر در ایران از یک حادثه عارضی به تصلبی زیستی بدل شده است؛ وضعیتی که در آن، خانوار ایرانی دیگر برای صعود یا پیشرفت برنامه‌ریزی نمی‌کند، بلکه تمام قوای خود را برای سقوط‌نکردن به قعر دره‌های معیشتی بسیج کرده است. آنچه امروز در لایه‌های پنهان جامعه رخ می‌دهد، کوچ دسته‌‌جمعی طبقه متوسط به سمت دهک‌هایی است که فقط با تنفس مصنوعی نهادهای حمایتی قادر به ادامه حیات هستند. این یک عقب‌نشینی استراتژیک از رؤیاهای توسعه به سمت سنگرهای بقاست.

‌رژه به سمت چتر ناگریز حمایت

نخستین تکانه را باید در گستردگی جمعیت وابسته به حمایت‌های دولتی جست‌وجو کرد؛ جایی که آمارها از وجود بیش از دو میلیون و ۳۲۷ هزار و ۱۳۰ خانوار تحت حمایت مستقیم کمیته امداد امام خبر می‌دهند. اگر بخواهیم این رقم را در کنار آمارهای سازمان بهزیستی بگذاریم، نشان می‌دهد فقط در یک سال، بیش از یک میلیون و ۵۶۳ هزار مورد کمک‌‌هزینه حمایتی به خانوارهای مستمری‌‌بگیر پرداخت شده است. از این میان، بیش از یک میلیون و ۱۸۸ هزار نفر در بخش تواpeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();