۱۳۹۸/۱۱/۲۰
شاید مطلبی که در ذیل از نظر می گذرانید فقط یک اتفاق تصادفی باشد که اتفاقا همین طور است اما برداشت نگارنده از این ماجرا تنها به شباهت کاراکترها در بحث اعتیاد برنمی گردد و درحقیقت بهانه ای است تا بازی دو بازیگر از دو جنس و گونه متفاوت را مورد بررسی قرار دهیم.
مجتبی فیلم «سه کام حبس» سامان سالور با بازی محسن تنابنده یکی از اولین نقش هایی بود که در جشنواره فیلم فجر با یک بازیگریِ چندوجهی توجه مخاطب را به خود جلب کرد و اگر قدرت فیلمنامه درمورد این کاراکتر از مسیر درست ابتدایی فاصله نمی گرفت حتما کاراکتر می توانست فرود بهتری داشته باشد، چراکه در استارت دارای جذابیت و پیچیدگی های خاصی بود و تنابنده انصافا در ایفای این نقش خاص، در موقعیتی رئالیته بازی شبیه به زندگی و دوست داشتنی ارائه کرد.
مجتبی فیلم «دوزیست» که اتفاقا تنها وجه تشابه اش با مجتبی فیلم «سه کام حبس» دست به دود بودنش بود، شخصیتی عجیب و غریب داشت. کاراکتری با لایه های پیچیده که به خواست فیلمساز تا حدود زیادی سر به مهر باقی ماند و جمشیدی در جمع و جور کردن این نقش بسته موفق عمل کرد.