دو مانع کلیدی پیوند دانشگاه و صنعت؛ مهاجرت نخبگان و رکود رقابت

مدیربرنامه ریزی فناوری و نوآوری دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی ادامه داد: دانشجویان در چنین شرایطی بین دو انتخاب قرار می‌گیرند؛ تعریف پروژه‌ای متناسب با نیاز بازار کار داخلی برای کسب مهارت‌های کاربردی، یا انجام پژوهش‌هایی در مرز‌های دانش با هدف تولید مقاله و مهاجرت. بسیاری مسیر دوم را انتخاب می‌کنند، و این باعث ایجاد شکاف میان پروژه‌های دانشگاهی و نیاز‌های واقعی صنعت می‌شود.

مدیر برنامهریزی فناوری دانشگاه خواجه نصی

دو مانع کلیدی پیوند دانشگاه و صنعت؛ مهاجرت نخبگان و رکود رقابت

چهارشنبه ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ – ۱۴:۲۲

مدیر برنامهریزی فناوری دانشگاه خواجه نصیر گفت: کاهش تعامل میان دانشگاه و صنعت، ناشی از مهاجرت نخبگان و نبود رقابت در صنعت است؛ چالشی که با اصلاح سیاست‌های آموزش عالی و اقتصاد قابل حل است.

علی خادم، مدیر برنامه ریزی فناوری و نوآوری دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در گفت‌و‌گو با خبرنگار مهر با اشاره به چالش‌های موجود در مسیر پذیرش پژوهش‌های دانشجویی به‌عنوان پروژه‌های صنعتی، گفت: یکی از دلایل اصلی، تمایل بالای دانشجویان به مهاجرت است. بسیاری از آنها پروژه‌هایی را تعریف می‌کنند که خروجی آن مقالات علمی و پژوهشی در سطح بین‌المللی باشد، چرا که هدف این دانشجویان ساخت رزومه‌ای قوی برای ادامه تحصیل در خارج از کشور است. این در حالی است که نیاز‌های صنعت داخلی ما لزوماً در لبه علم حرکت نمی‌کند و در بسیاری از موارد، خروجی پروژه‌های صنعتی مقاله نیست، بلکه حل رایط علمی و اقتصادی و بهره‌گیری بهتر از توانمندی‌های فردی اتخاذ می‌شود.

خادم تصریح کرد: این روند باعث شده تا بسیاری از پروژه‌های تحقیقاتی دانشگاهی نه با هدف حل مسائل صنعتی کشور، بلکه با تمرکز بر تولید مقاله و تقویت رزومه برای پذیرش از دانشگاه‌های خارجی طراحی شوند. حتی در مواردی که پروژه‌ای با حمایت مالی و در راستای نیاز‌های صنعت تعریف می‌شود، باز هم برخی دانشجویان به دلیل دغدغه‌های مرتبط با آینده مهاجرتی خود از پذیرش آن خودداری می‌کنند.

در پایان مدیر برنامه ریزی و فناوری دانشگاه خواجه نصیر عنوان کرد: برخی صنایع و نهاد‌ها پروژه‌های تحصیلات تکمیلی را با حمایت مالی مستقیم همراه می‌کنند. اما حتی در این موارد نیز چالش‌هایی باقی است. برای مثال، دانشجویان نمی‌دانند در صورتی که پروژه به محصول یا اختراعی منجر شود، چه سهمی از منافع آن به آنها تعلق خواهد گرفت. در حال حاضر، ساختار مشخصی برای تضمین بهره‌مندی دانشجو از خروجی‌های اقتصادی پروژه وجود ندارد و توافق در این زمینه اغلب به مذاکرات موردی میان استاد، دانشجو و صنعت وابسته است.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *