به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، استاد دانشگاه و محقق دینی دکتر علی حسنزاده، در یادداشتی به بررسی آثار هجرت امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) به ایران پرداخته است.
بنابر روایت تسنیم، هجرت آگاهانه دختر امام موسی کاظم(ع) از مدینه به سوی ایران، تنها یک جابجایی جغرافیایی نبود؛ بلکه مانیفستی عملی از پیوند ناگسستنی میان ولایت و جانفشانی در راه آن بود. این سفر پرمشقت، که در میانه راه به شهادت انجامید، به نمادی جاودان از استقامت، ایثار و وفاداری به آرمانهای الهی تبدیل شد. شخصیت این بانوی بزرگوار در متون روایی، چنان رفعتی یافته که زیارتگاه ایشان در قم، همتراز با زیارت سیده زنان جهان خوانده شده است. این جایگاه، نشان از عمق تأثیرگذاری معنوی و تاریخی ایشان در تثبیت مبانی فکری و اجتماعی تشیع دارد.
از آن سوی، حرم مطهر قم به مرور زمان از یک زیارتگاه صرف به یک دانشگاه زنده و پویا تبدیل شد. این مرکز علمی، از قرن سوم هجری تاکنون کانون پرورش اندیشمندان، فقیهان و مصلحانی بوده که هر کدام به نوبه خود، شاخهایقم و مشهد، نه تنها فرصتی اقتصادی، بلکه پنجرهای برای نمایش چهره واقعی تشیع رحمانی و مداراگر به جهان است. این تعاملات نرم، تأثیرگذاری راهبردی کشور را در صحنه جهانی افزایش داده و انزوای تحمیلی دشمنان را میشکند.
همبستگی اجتماعی، حلقه مفقودهای است که در شرایط جنگی و تحریم، بیش از هر زمان دیگری به آن نیازمندیم. جشنهای محلهمحور، احیای سنتهای زیارتی جمعی، و شبکههای حمایتی مردمی، چسب اجتماعی ملت را در برابر توطئههای تفرقهافکنانه مستحکم میسازند. وقتی مردم در قالب گروههای کوچک و بومی گرد هم میآیند و ارزشهای مشترک را بازتولید میکنند، سرمایه اعتماد بازسازی شده و تابآوری جامعه در برابر فشارهای خارجی افزایش مییابد. این فرآیند، جامعه را از حالت منفعل به کنشگر تبدیل کرده و پایههای امنیت ملی را در لایههای عمیق اجتماعی استوار میسازد.