حضور مردم در تجمعات شبانه به شب دویستم رسید. حماسهای که از اولین شب شهادت رهبر شهید انقلاب آغاز شد و در کمال ناباوری ادامه یافت و هیچ افقی هم برای افولش دیده نمیشود. این ۲۰۰ شب نماد بلوغ نقشآفرینی ایرانیان در سرنوشت خود است. ملتی که با انقلاب مشروطه حرکت خود برای نجات و سربلندی اسلام و ایران را آغاز کرد، در انقلاب اسلامی آن بذر را به نهال تبدیل کرد و در طول قریب به ۵۰ سال بعد از انقلاب، این نهال را از هر طوفانی محافظت کرد و مصون نگاه داشت؛ تا جایی که رفتن ظاهری باغبانان پیر و کارکشتهای همچون خمینی کبیر و خامنهای شهید نیز باعث نشد تبر دشمنان به پیکره این شجره طیبه برسد. مردمی شیعه و ایرانی که سالیان سال ناظرانی خاموش بودند و در تکانههای حوادث، رد پررنگی از آنها به چشم نمیخورد. این مردم در این ۲۰۰ شب اثبات کردند که در تعاملی پخته با ولایت فقیه، اجازه نمیدهند سکان کشور به هر سو برود و نسبت به مصالح مملکت حساس و اثرگذارند. این ۲۰۰ شب ظاهرش حضور در خیابان بود، باطنش حضور در بطن دستگاه حکمرانی کشور بود.