عصر ایران ــ در حالی که ایران با بحرانهای کمآبی، تخریب محیطزیست و فشار بر معیشت جوامع محلی مواجه است، در جلسه شورای عالی حفاظت محیط زیست که به تازگی با حضور رئیسجمهور برگزار شد، در سکوت خبری مصوبهای به امضای مسعود پزشکیان رسید که بر اساس آن ۴۰۰ هزار هکتار از اراضی ملی استانهای خراسان شمالی، خراسان جنوبی، یزد، گلستان و اصفهان، در قالب ۷ قرق اختصاصی شکار، تحت عنوان حفاظت مشارکتی، به دلالان شکار اتباع خارجی واگذار شد.
بدین ترتیب، با در نظر گرفتن ۲۷۵ هزار هکتاری که پیشتر با امضای حسن روحانی به بخش خصوصی شکار واگذار شده بود، تا کنون ۶۷۵ هزار هکتار از اراضی ملی کشور پیشکش شکارفروشان و ذینفعان شکار اتباع خارجی در ایران شده است. این در حالی است که نقدها و هشدارهای متخصصان مستقل حوزه محیط زیست نسبت به عواقب این واگذاریهای بیرویه، سالهاست نادیده گرفته میشود. در ادامه، بخشی از این نقدها را از ابعاد فنی و اجتماعی، مختصراً مرور میکنیم:
۱. فروکاست حفاظت به مدیریت تکگونهای قابل شکار
قرقها بر گونههای شاخص شکارپذیر تمرکز دارند و سلامت اکوسیستم، تنوع گیاهی و حضور گوشتخواران رأس هرم به حاشیه رانده شده است. مطالعات بینالمللی نشان دادهاند که شکار تفریحی، حتی زمانی که برای حفاظت توجیه میشود، میتواند تهدیدی برای تنوع زیستی باشد (ScienceDirect, 2021)