اقتصاد۲۴-از میان شعارهای عمدهای که دولت جدید داد، سه مورد تورم، مسکن و اشتغال برجستهترین بود. در مورد اول فاصله زیادی میان واقعیت میدانی و وعده داده شده وجود دارد، نه تنها تورم نصف و تکرقمی نشد که افزایش قابل ملاحظهای یافته و بدتر اینکه هیچ چشماندازی برای بهبود آن نیز وجود ندارد و این روزها هم که ارز تا حدود ۱۰ درصد گران شده است، انتظار میرود که روند تورم افزایشیتر شود. در مورد مسکن هم وضع تا حدی همین گونه است. اگر بخواهند اجرا کنند باید پول زیادی را خلق کنند که موجب رها شدن فنر تورم میشود و آنچه هم که میگویند ساخته شده کمتر از وعدههاست و هنوز هم آماده نشده و بعید است یکسوم وعده داده شده هم در موعد مقرر تحویل مردم شود. بنابراین دولت محترم سعی میکند که تحقق وعده اشتغال را به رخ بکشد. در این یادداشت میکوشم که نگاهی به این شعار و وعده و مقایسه آن با آنچه محقق شده، داشته باشم.
پیش از انتخابات، ایجاد یک میلیون شغل در سال وعده داده شد، ولی بلافاصله پس از انتخاب در آبان سال ۱۴۰۰ نشست مهمی گذاشتند و آن وعده را اصلاح کردند و به ۱۱۰ هزار شغل در ماه افزایش دادند! در واقع یک بازی عددی و مذهبی با یک مقوله اقتصادی بود. فکر میکردند که اگر عدد ۱۱۰ را انتخاب کنند، حتما امام علی (علی = ۱۱۰) کمک میکند تا محقق شود؟!
پس از آن یکسال گذشت و دیدند به هیچ وجه قابل تحقق نیست، وزیری را که میخواست با یک میلیون تومان یک شغل درست کند، برکنار کردند و وزیر دیگری را آوردند. اینبار آمدند و نحوه سنجش وعده را تغییر دادند و گفتند منظورمان ایجاد شغل است و آمارش در استانداریها ثبت و ضبط است؟! در حالی که همه میدانیم این آمار ارزش ندارد. آمار ایجاد شغل باید خالص باشد و الا میتوان ۲ میلیون شغل را از میان برد و به جایش یک میلیون شغل ایجاد کرد! این یعنی یک میلیون شغل از میان رفته است. آمار استانداریها بر فرض که درست هم باشد باید آمار شغلهای از میان رفته را از آن کم کرد تا تعداد شغل ایجاد شده به دست آید. آمار واقعی از سوی مرکز آمار تولید میشود. آقای رییسی هم تاکید کردند که فقط به همین آمار استناد شود. با این مقدمه به تحلیل گزارش مرکز آمار درباره وضعیت اشتغال در پاییز امسال میپردازیم که دولت آن را دستاورد مهمی دانست که در اینجا این گزارش را با وضعیت اشتغال در پایان تابستان ۱۴۰۰ (۲۷ ماه) و آغاز به کار دولت جدید مقایسه میکنیم.