اقتصاد۲۴-پس از روی کار آمدن دولت سیزدهم، بسیاری از ناظران و تحلیلگران و البته اعضای دولت، از تغییر گفتمان اقتصادی و رویکرد اصلاحی خبر دادند. بر پایه همین نگاه بود که ایدهای کلان با محوریت عملیاتی کردن سیاستهای اصلاحی با عنوان “جراحی اقتصادی” از مطرح شد و تحلیل و تفسیرهای مختلفی نیز ارائه گشت.
حامیان دولت سیزدهم و طرحواره اقتصادی آن بر این باور بودند که دولت هم در در قالب سیاست خارجی خود، وزنی قابل توجه را جهت پیشبرد دستوررکارهای اقتصادی قائل است و هم در حوزه اقتصاد داخلی، با در پیش گرفتن رویههای اصلاحی به دنبال بهینهسازی استفاده از منابع و ایجاد بهبود اقتصادی است. با این همه، با گذشت دو سال از عمر دولت رئیسی و تیم اقتصادی وی، تغییرات محسوسی در قیاس با دولتهای پیشین نمیبینیم.
هنوز دولت با اقتصاد بر پایه رویکردهای صِرف دستوری برخورد میکند، هنوز گفتار درمانی میکند، هنوز گاه و بیگاه برای آرام کردن بازر ارز از آزاد شدن قریب الوقوع منابع ارزی کشورخبر میدهد (رویه موسوم به خبر درمانی)، هنوز بی برنامه است، و البته که هنوز به سراغ حوزههای اصلی که باید برنامه اصلاحات اقتصادی خود را در آنها پیاده کند نظیر حوزه بانکی، نمیرود.